This website is also available for your locale (English, United States). Click here to change it.
Klik hier om dit bericht te verbergen.

Iwalk Ronse

Nederlands gesproken

Relevante kanalen

Niets gevonden

Gesponsorde links

Beschrijving

Iwalk door Ronse

Gesponsorde links

Wandelroute Patrimundo
otn_route_recommended
Eigenaar: Patrimundo
Regio: Vlaamse ArdennenOost-VlaanderenOudenaardeRonseBelgië
Gelinkte groepen: TOP ExamplesCNS DEMO ROUTES • Thema's: Podguide RoutesSteden
5 stars | 6930 keer bekeken | Publiek
close

Deze route op jouw website

Meer info

Bezienswaardigheden (langs de route)(alles weergeven)

Hoge Mote (afstand van het vertrekpunt: 0 m)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Hoge Mote
Ronse
Dag bezoeker, wij verwelkomen je met plezier in onze bruisende en historische stad.
Ronse heeft een heel gevarieerde geschiedenis, dat merk je meteen als we straks langs de Crypte, de art-deco wijk en het station lopen.

Mag ik je op deze tocht begeleiden? We gaan samen ongeveer een uur op stap. De grote lus die we gaan maken in de stad is een kleine 4 km lang.

Wil je onderweg iets van nabij bekijken of een rustmoment inlassen, dan kan dat natuurlijk. Druk gewoon op "pauze". Je bent dan wat langer onderweg maar het zal vast wel de moeite zijn.

Vooraleer we echt van start gaan, nog even dit:
Let op voor het verkeer! In al ons enthousiasme zouden we vergeten dat er ook nog auto's of fietsers rijden. Ik eis wel je aandacht op, maar laat ons toch maar rekening houden met de dingen die rondom ons gebeuren.

Voor alle duidelijkheid, we starten aan de Hoge Mote waar het infokantoor voor Toerisme gelegen is. Hier wil ik je graag iets vertellen:

Ronse is een moderne taalgrensstad gelegen tussen de groene heuvels van de Vlaamse Ardennen en de Pays des Collines. Dat het hier heuvelachtig is heb je waarschijnlijk al gemerkt. Misschien ken je de Kluisberg, de Hotond en de Muziekberg wel. Het zijn bekende kuitenbijters voor de doorwinterde wielertoerist. Je zult straks ook merken dat Ronse een levendige, hedendaagse en culturele stad is. Temidden van al het rustgevend groen, borrelt het echte stadsleven op.

De Hoge Mote, waar je nu bent, is één van de best bewaarde historische gebouwen van de stad. We hebben er historische bronnen van die dateren uit de 15de eeuw. Toen was het een kanunnikenwoning. Natuurlijk is het in de loop der tijd wel veranderd en heeft het allerlei renovaties achter de rug. Maar toch geeft wat je nu ziet een goed beeld van hoe het vroeger was.

Sta je op de binnenkoer met je rug naar het infokantoor? Rechts zie je het zaagdak van het textielbedrijf Cambier-Robette. Vandaag is er het MUST gevestigd: in dit levend museum voor textiel werken de weefgetouwen, scheer- en spoelmolens nog allemaal! Wil je dit museum bezoeken, dan moet je dat doen ergens tussen april en oktober. Je begrijpt dat Ronse een rijk textielverleden moet hebben gehad. Je zal er straks nog allerlei bewijzen van zien.

Maar laat ons de wandeling beginnen
Je staat met je rug naar de brug. We lopen verder links langs de gracht en komen zo in het park waar je opnieuw linksaf gaat.

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Bruul (afstand van het vertrekpunt: 95.6 m)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Bruul
Ronse
In de middeleeuwen was Ronse geen ommuurde stad, maar er lag wel een krans van "moten" in het noorden (langs de Molenbeek en de Lozebeek ) en een lint van grachten en hagen in het zuiden. Een mote is een aangelegde heuvel omringd door een gracht gevuld met water. In het midden stond een woontoren uit hout van een paar verdiepingen hoog. Op onze rechterkant, daar waar de Stedelijke bibliotheek nu is, stond vroeger nog een mote.

Het stadcentrum ligt in de vallei van de Molenbeek, een zijrivier van de Ronne. In Avelgem mondt ze uit in de Schelde. Onder het pad daar, tussen de dubbele rij wilde kastanjebomen, loopt de Lozebeek.
Nog geen 50 jaar geleden was de gracht nog open. Toen werden er hier nog lakens gewast en gebleekt.

Je bent hier in het Bruulpark. Een bruul' is een drassig stuk grond dat niet bewerkt wordt. Bij heel hevige regenbuien merk je dat hier nog: dan staat het onder water. Het Bruulpark is bovenal een populair trefpunt. In de zomer worden er regelmatig concerten georganiseerd.

Kijk eens naar links. Daar zie je een opvallende rode beuk. Hij is ruim tweehonderd jaar oud. Het rode gebouw erachter trekt allicht ook je aandacht. Het is het "Spanjaardenkasteel". Die naam komt uit de 17de eeuw. Spaanse soldaten die toen de protestanten uit Ronse hadden verjaagd waren er gekazerneerd.
In de 18de eeuw was dit het huis van de dekenij van het kapittel van Sint Hermes. Deken Leemput was de laatste deken van het kapittel. Het interieur van de salons en het kleine boudoir werden door hem in Louis XV en Louis XVI-stijl ingericht.

Het voormalige Spanjaardenkasteel maakt nu ook deel uit van het MUST. In dit deel vindt je allerlei socio-culturele getuigenissen van onze textielgeschiedenis.
Als je goed kijkt zie je nog andere dingen die verwijzen naar ons textielverleden. Gezien? In de vijver staat een roestkleurig beeld met een schietspoel en een tandwiel. Links zie je ook het ijzeren skelet van een weefgetouw.
Loop nu maar rechtdoor, naar het kerkgebouw op het Kaatsspelplein.

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Must (afstand van het vertrekpunt: 108 m)

Must
Ronse
Hier ligt het MUST, museum voor textiel. Ingang via het Bruulpark

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Crypte (afstand van het vertrekpunt: 190 m)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Crypte
Ronse
Dit is de historische kern van onze stad. De kerk die je voor je ziet is de Sint-Hermeskerk. Sint-Hermes is de patroonheilige van Ronse. Hij wordt vereerd tegen geestesziekten. In de middeleeuwen was Ronse een belangrijk religieus centrum: bedevaarders kwamen van heinde en verre om hem hulp en genezing te vragen. Sint-Hermes wordt afgebeeld als een Romeins officier op zijn paard, met de duivel aan de ketting. Krankzinnigheid werd immers beschouwd als het werk des duivels.

De Sint Hermeskerk was in de 12de eeuw de grootste van de regio. Ze had, net als de kathedraal van Doornik, 5 torens. Maar in de 13de eeuw gebeurde een drama: de Romaanse kerk stortte gedeelte in, vermoedelijk door onstabiele funderingen. Tussen 1425 en 1520 werd de bovenkerk volledig heropgebouwd in gotische stijl.

Het lijkt misschien raar, maar er stonden op deze plaats vroeger 3 kerken: de Sint Hermeskerk, de Sint Pieterskerk en de Sint Maartenkerk. De Sint Hermeskerk was de kerk van het kapittel. De opvallende gewelven in hagebeuk herinneren aan de pandgang van het kapittelhuis.
Je bent de funderingen van de Sint Pieterskerk net voorbijgelopen. Die werd in 1834 volledig afgebroken. De parochiekerk Sint Maarten staat wat verderop.

De Sint-Hermescrypte onder de Sint Hermeskerk is één van de mooiste cryptes van West-Europa. Als je er nu geen tijd kunt voor uittrekken, dan moet je later zeker nog eens terugkomen. Met haar 32 zuilen lijkt de crypte wel een ondergrondse kathedraal.
Het kapittel, dat ondermeer dankzij de bedevaarders rijk was geworden, liet de crypte bouwen om de beenderen van Sint-Hermes te bewaren. Ze werd op 28 augustus 1089 ingewijd; die dag is de verjaardag van de marteldood van onze patroonheilige.
Loop even met mij mee tot vóór de ingang van de kerk.

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Sint Hermeskerk (afstand van het vertrekpunt: 298 m)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Sint Hermeskerk
Ronse
Rond de Kleine Markt waar je nu bent ontstond in de middeleeuwen een kleine stadskern die de Vrijheid werd genoemd. Ze blijft tot aan de Franse revolutie een autonome enclave in de stad.

De Vrijheid werd bestuurd door het Kapittel. Zij had ook de macht over een zelfstandig juridisch en fiscaal stelsel. De galg van de Vrijheid heeft nog tot in de 18de eeuw achter het gebouw gestaan dat nu het textielmuseum is.
De kanunniken stonden trouwens ook in voor het onderwijs, vooral muziekonderwijs. Het is bekend dat het in de 15de- 16de eeuw op een zeer hoog peil stond.

De geestelijken mochten dan wel de plak zwaaien in de enclave, het belette niet dat er op de Kleine Markt herbergen kwamen. Het was de verblijfplaats van de bedevaarders die 9 dagen lang moesten bidden om een gunst te verkrijgen. Deze gebedsperiode noemt men een noveen.
Pittig detail, de offergave van de bedevaarders werd berekend op basis van hun lichaamsgewicht en dat betaalden met vlees, groeten en andere voedingswaren. Wat de kanunniken niet opaten verkochten zij opnieuw op het pleintje.

Besluit je toch even een blik te werpen in de kerk, hou dan even halt bij deze dingen:

Het schrijn van de patroonheilige wordt bewaard in de zuidelijke Sint Hermeskapel naast het hoofdaltaar. Boven het schrijn staat een levensgroot ruiterstandbeeld van Sint Hermes.
Rechtover het altaar vind je een houten balk met een rij ijzeren haken waaraan agressieve geesteszieken werden vastgeketend als ze de belezing bijwoonden.

Buiten de kerk, rechts van de hoofdingang, staat het beeld van de Belleman.
Hij verwijst naar de Fiertelommegang die rond Ronse wordt gelopen.
Elk jaar wordt op de zondag na Pinksteren, dat is Drievuldigheidszondag, het reliekenschrijn van Sint Hermes in een grote cirkel om de stad gedragen. Dat wordt gedaan om de inwoners van Ronse te beschermen tegen geestesziekten.
De Fiertelommegang is 32,6 km lang en start en eindigt hier aan de kerk.
Het schrijn wordt meegedragen over de Muziekberg, langs Schoonboeke, via Ellezelles en Russeignies.

De Fiertel is een uiting van volksgeloof, devotie en sport dat met veel overtuiging door de hele bevolking wordt gevierd. De zaterdag ervoor loopt de Sint Hermesgilde door de stad met een Trommelfluitje. Zij kondigt zo de Fiertel aan. 9 dagen later, op de maandag van de Braderie, wordt het einde van het noveen uitgefloten.

De Belleman is een belangrijk figuur in Ronse. Hij loopt vóór het schrijn en geeft de cadans aan van de 4 Fierteldragers.
De luide belklanken verjagen "het kwade" en maken de baan vrij voor het schrijn.
We lopen nu nog wat verder richting het parkje en de Sint Maartenstraat. Bekijk van hieruit de kerktoren eens. Zie je de beiaard?

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Sint Maartenkerk (afstand van het vertrekpunt: 404 m)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Sint Maartenkerk
Ronse
De beiaard luidt om het half uur en het uur haar 49 klokken.
Als je geluk hebt is de toren open. Wie de 208 treden wilt trotseren, krijgt een prachtig zicht tot aan de Franse grens.

Het parkje hier heet het Albertpark.
Het monument zal allicht je aandacht getrokken hebben.
In de volksmond noemt het "Den Bluuten Pompier". In de jaren 20 is er heel wat om te doen geweest. De bevolking van Ronse voerde actie tegen het oorlogsmonument ter nagedachtenis van de Eerste Wereldoorlog omdat de vlagdragende soldaat "halfnaakt" was.

Ik wil je ook even wijzen op de toren van de oude Sint-Martenskerk waarvan de geschiedenis teruggaat tot in de 11de eeuw. Kijk naar de bakstenen toren met een achtkantige klokkenkamer. De blauw geglazuurde bakstenen die je ziet vormen een motief van Sint-Andrieskruisen.

Dit zijn geen resten van de oorspronkelijke Romaanse kerk. Die werd al in 1500 vervangen door een gotische.
In de 19de eeuw wordt er een paar keer bijgebouwd omdat de stad en de bevolking alsmaar groter worden. Maar eind 1800 verhuist de parochie naar een kerk in een nieuwe wijk. Deze kerk wordt niet afgebroken maar openbaar verkocht. Ze heeft daarna verschillende bestemmingen gekregen: bioscoop, houtzagerij en zelfs garage.
We lopen nu even verder door de Sint-Maartensstraat, tot aan de Rooseveldplaats.

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Rooseveltplaats (afstand van het vertrekpunt: 503 m)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Rooseveltplaats
Ronse
De Ronsenaren noemen dit plein "de plas". Dat komt omdat er in de middeleeuwen een grote drinkplaats was voor paarden. Je staat hier op een voormalige middeleeuwse handelsweg die van Ath en Saint Sauveur naar Oudenaarde en Gent liep. Hier werden ook goederen gelost en geladen voor de handelaars en de marktkramers.

Dat opvallende kunstwerk op de tweesprong verwijst naar dat verleden. Het is een werk van de Duitse kunstenaar Christian Tobin die ook voor andere internationale steden kunstwerken creëerde. De "Dansende stenen op het water" symboliseren de dynamiek tussen water en steen.

Rechts van ons loopt de Wijnstraat, ze verbindt in een rechte lijn de "plas" met "de Steenbrugge", dat vandaag het Aimé Delhayeplein is. Kijk eens even niet naar de winkels maar naar de gevels erboven. Sommige hebben een grote historische waarde.
Die winkelstraat had vroeger een andere naam: de "Thuynstraete". Die naam verwijst niet, zoals velen denken, naar de tuinen van het kasteel van Nassau dat een eind verderop stond.
Dit enorme kasteel - het had evenveel vensters als dagen in een jaar - is er niet meer. Maar ik vernoem het omdat het belangrijk is geweest in het ontstaan van de textielnijverheid in Ronse. Het hangt nauw samen met de Gentse textielgeschiedenis. Toen textielmachines uit Engeland naar het vasteland waren gesmokkeld, startten de Gentse industriëlen Lousbergs in 1803 een textielbedrijf in de kelders van dat kasteel. Het was de eerste keer in de geschiedenis van Ronse dat 280 arbeiders samen in een fabriek werkten.
Het kasteel is in 1820 gesloopt, maar dat betekende niet het einde van de textielindustrie. Integendeel. Zij is maar een eerste aanzet geweest naar een nijverheid die een enorme economische en sociale weerslag heeft gekend in Ronse.

De Peperstraat links is één van de oudste winkelstraten van Ronse. Ze was er al in de middeleeuwen en ook dan werden er waren verkocht. Dure peper bijvoorbeeld. Vandaar de uitdrukking "peperduur"!

Loop nu verder door tot aan de rotonde met de ster. Daar ga je rechtsaf, de Hoogstraat in.

Hou op de hoek even halt, ik wil je nog iets tonen. Kijk even naar links. Het hoekpand aan de Oude Vesten heeft prachtige tegeltableaus die dateren uit het begin van de 20e eeuw. De faience tegeltableaus met bloemen en een engeltje verwijzen naar de warme bakker die hier vroeger zijn winkel had.
Als je de Hoogstraat ingelopen bent, neem je de eerste straat links. Dat is de Fostierlaan.

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Fostierlaan (afstand van het vertrekpunt: 784 m)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Fostierlaan
Ronse
Wat je hier ziet is het resultaat van de bloeiende textielindustrie. Tot aan het einde van de 19de eeuw was Ronse eigenlijk maar een kleine stadje, dat ongeveer eindigde waar je nu staat. Maar tussen 1895 en 1914 breidde Ronse enorm uit. Overal kwamen er nieuwe wijken. Er werd een treinstation gebouwd, er kwamen hotels en cafés, winkelstraten, maar ook chique woonstraten voor de kaderleden van de textielfabrieken.

De Fostierlaan is er zo een. Eigenlijk werden de eerste huizen hier pas in de jaren 20 gebouwd. De klassieke gevels in neo-Lodewijk XVI stijl worden afgewisseld met sobere art-déco woningen.
We wandelen nu in de richting van een van de mooiste wijken van Ronse.
Een groot deel van de rijkelijke burgerwoningen zijn bewaard gebleven. Kijk zeker naar de huisnummers 40 - 42 - 50 - 52 en 53. De smeedijzeren deuren zijn typisch voor die periode.
Het kruispunt dat we naderen leidt naar de art-déco wijk.

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Art Decowijk (afstand van het vertrekpunt: 1.05 km)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Art Decowijk
Ronse
Ronse laat je een mooie staalkaart zien van de tussenoorlogse architectuur. Kijk zeker even naar rechts, richting Pierre d' Hauwerstraat. Op die hoek, en ook op die naast jou, staan een paar opmerkelijke interbellum handelshuizen. Als je tijd hebt, moet je absoluut nog eens terugkeren om deze straten van dichterbij te bewonderen.

Willen we de wandeling binnen de voorziene tijd afronden, dan moeten we nu wel doorstappen. We gaan linksaf de Charles De Gaulestraat in.

Kijk maar even rond, je zal merken dat de straat bijna volledig gevuld is met amper twee gebouwen. Links het 19e-eeuwse bedrijfsgebouw "Usine du Vieux Moulin - Guisset Frères". Het gebouw werd in het begin van de 20e eeuw eigenaardig genoeg voorzien van een art-déco interieur, toen de post en de Kamer van Koophandel hier werden gehuisvest. Let op de muurankers met de letter "G" van de naam Guisset.

Daartegenover staat het Sint-Antoniuscollege dat eind 19de eeuw werd geopend. De school had een weversafdeling om tegemoet te komen aan de enorme vraag naar wevers en textielspecialisten. De kapel van het college werd na de Tweede Wereldoorlog heropgebouwd in een zakelijke art-déco stijl, dat zie je goed aan de ingangspoort.

Loop even door naar het einde van de straat. Je komt in de Stationstraat.

Kijk je naar rechts, dan zie je in de verte al het station staan. Het is het oudste stationsgebouw van het Europese vasteland. Eigenlijk is dit een oud Brugs station. Het stond op het Zand, daar waar nu het concertgebouw gevestigd is.
Het gebouw werd steen voor steen afgebroken, per trein vervoerd en in Ronse heropgebouwd. Een studie uit die tijd had namelijk aangetoond dat het aankopen van een tweedehands treinstation 3 maal goedkoper zou uitkomen dan het bouwen van een nieuwe. Het station werd in 1881 in gebruik genomen.In de Stationstraat was de allereerste bioscoop van Ronse gevestigd: de Royal. De Ronsenaren zegden ook wel eens spottend bij den Vetten Baptist, omdat de uitbater graatmager was.
Loop richting station, we hebben een afspraak op het stationsplein.

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Station (afstand van het vertrekpunt: 1.45 km)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Station
Ronse
Dit is het Churchillplein. Het was de draaischijf van het bloeiende 19de-eeuwse Ronse. De trein was het belangrijkste vervoermiddel in die tijd. Het station en het plein waren dus het eerste dat handelsreizigers, toeristen en nieuwe inwoners zagen als zij naar deze stad kwamen. Daarom ook dat hier de meeste hotels en café's lagen.

Je hebt allicht al het sympathieke beeld in het midden van de fontein opgemerkt.

Het is het monument van de "Ronsiese Zot". Hij brengt hulde aan de Bommelfeesten. Die worden gevierd het eerste weekend na het Driekoningenfeest, dus vlak na nieuwjaar. De Ronsenaars zetten dan hun zotskap op en feesten tot het hoogtepunt van het gebeuren, de Zotte Maandag. Het is een unieke gebeurtenis die je zeker eens moet meemaken.

We gaan links van het station de Ijzerstraat in, richting smeedijzeren brug.

De spoorlijn Gent- Blaton die eind 19de eeuw werd gebouwd sneed de stad in 2. Daarom werden er twee boogbruggen gebouwd: één voor voetgangers en één voor voertuigen. Zo bleef het zuidelijk deel van de stad bereikbaar vanuit het centrum.
De 'passerelle' is één van de weinige smeedijzeren bruggen die zo goed bewaard is gebleven, maar ze is nu wel aan een restauratie toe.

Aan de andere kant van het station ligt de betonnen Pessemiersbrug. Dit is één van de vroegste betonconstructies in België.
We gaan de brug niet over maar steken links de straat over. Je houdt links aan en neemt de Politieke Gevangenenstraat.

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Oud Fabrieksgebouw (afstand van het vertrekpunt: 1.71 km)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Oud Fabrieksgebouw
Ronse
Ongeveer in het midden van de straat, rechts aan de parking, vind je het oudst bewaarde fabrieksgebouw van Ronse. Kijk naar de datum en de initialen van de ondernemer Theodoor Vandendaele. Het gebouw heeft verschillende verdiepingen en de voorgevel is heel ritmisch opgebouwd. De neo-romaanse stijl van dit gebouw herken je aan de grote boogramen die voor veel licht moesten zorgen.

Later in de 20ste eeuw is men bedrijfsgebouwen met maar één verdiep gaan zetten, omdat de machines te zwaar werden. Ook de daken zagen er heel anders uit. Je kunt je ze wel voor de geest halen, de zaagtand of 'rekkem' daken. De nieuwe fabrieken hadden ook geen ramen meer. Enkel het dakdeel aan de noordkant was beglaasd. Dit zorgde voor een constante lichtinval.

Zie je het park? Loop er door tot aan de kerk.

Van hieruit heb je een goed zicht op de opvallende nieuwe' Sint-Martinuskerk. Zij werd in 1896 ingewijd als vervanging van de oude kerk, waar we daarstraks voorbij zijn gelopen.
Men beschouwt dit bouwwerk als een schoolvoorbeeld van neogotische baksteenarchitectuur: een perfecte stijlimitatie van de voeggotische Vlaamse kerken. Ze werd ontworpen door de Ledegemse architect Modest De Noyette, die ook het vroegere burgerlijke hospitaal van Ronse tekende.
Loop rechts rond de Sint Martinuskerk en ga tot aan de Zuidstraat.

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Ronse (afstand van het vertrekpunt: 1.91 km)

Ronse
Ronse
Elke zondag na Pinksteren, is er in Ronse de Fiertel waarbij Sint-Hermes vereerd wordt. De naam "Fiertel" is afkomstig van Feretrum wat schrijn betekent. Op deze ronde van 33 km worden de relikwieën van St. Hermes rondgedragen. Deze Heilige wordt aanbeden tegen de hoofdpijn, neurastenie, razernij en vallende ziekte.
Da Abdij van Ronse kreeg reeds in 860 de relikten van deze Romeinse Heilige. Bij een inval van de Noormannen in 880 kon men deze relikwieëen redden door deze uit de abdij te laten verdwijnen.

Zuidstraat (afstand van het vertrekpunt: 2.02 km)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Zuidstraat
Ronse
Aan de overkant zou je rechts, onder een trapgevel, een klein steegje moeten zien. Dit is het Bara steegje. Het beluik telt nog 17 huisjes. Ga ze even bekijken als je wil.

De arbeiderswoningen werden gebouwd op achterliggende percelen van burgerhuizen. De beluiken, of cités, zoals ze meestal worden genoemd, staan loodrecht op de as van de straat en de toegang is zoals hier heel onopvallend.

Het is moeilijk na te gaan hoeveel cités Ronse vroeger telde, omdat de meeste geen afzonderlijke straatnaam kregen. Eind 19e eeuw waren er 20 geregistreerd, die de naam droegen van de eigenaar-bouwer.Wat cité's kenmerkt is de gemeenschappelijke pomp, een doorlopende dakgoot en een primitieve riolering in het midden van het straatje. Er was meestal ook maar 1 wc voor de hele cité.

We keren terug naar de Zuidstraat en lopen naar rechts tot aan het kruispunt met de Oude Vesten.

Ondanks wat de naam laat vermoeden was Ronse in de middeleeuwen niet echt een versterkte stad, maar er moet wel een soort omwalling zijn geweest.

De Calvinisten proberen in de 16e eeuw de contrarevolutie tegen te houden door houten palissades en grachten te bouwen. Maar hun pogingen mogen niet baten. Wanneer de katholieke troepen van Alexander Farnese, de hertog van Parma, Oudenaarde innemen, slopen de Spanjaarden definitief alle verdedigingswallen.

Aan de overkant van de straat valt het speelse Joly-torentje op.
Edward Joly was industrieel en burgemeester. Als amateur-archeoloog deed hij opgravingen in de streek en bewaarde hij zijn vondsten in zijn privé museum.

Hij was zo bezeten door de prehistorie dat hij nepruïnes liet bouwen in zijn tuin en in de Bois Joly net buiten de stad. Die werd na zijn dood opengesteld als een pretpark avant-la-lettre. Vandaag is het "Bois Joly" een natuurreservaat dat beheerd wordt door Natuurpunt. Je kunt het onder begeleiding bezoeken.
Loop nu maar verder naar de Grote Markt. Die werkt als een magneet op inwoners en bezoekers.

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Grote Markt (afstand van het vertrekpunt: 2.29 km)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Grote Markt
Ronse
De Grote Markt is het centrum van handel en vertier. Er zijn hier ook heel wat stadsdiensten gevestigd. Wist je trouwens dat er op plein maar liefst tweemaal per week een markt is. Dat is vrij uniek in Vlaanderen.

Het oude stadhuis werd in het begin van de jaren 50 vervangen door het gebouw dat je nu ziet. Er worden kunstwerken bewaard van Constant Permeke, Victor Van Hove en Jean Bologna.

Op de dakruiter van het stadhuis kan je een dubbele arend zien, het is het wapenschild van Ronse. Hij prijkt ook op de obelisk waar je uiteraard niet naast kunt kijken.

De obelisk is de eerste openbare fontein van Ronse, en dateert uit de 19de eeuw. Hij is 12 meter hoog en heeft onderaan 4 waterbekkens met zuiver water afkomstig van de groene heuvels rond de stad. Op de bol bovenaan stond vroeger een kroon met de letter W van Willem I, Koning der Nederlanden. Bij de onafhankelijkheid van België in 1830 werd die eraf gesloopt. De grote kroon wordt bewaard in het textielmuseum, maar de W is mysterieus verdwenen.
We zijn ondertussen bijna aan het einde van de wandeling gekomen. Loop verder tot aan het Mouroitplein.

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Mouroitplein (afstand van het vertrekpunt: 2.43 km)

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Mouroitplein
Ronse
Hier vind je een mooi voorbeeld van late interbellum architectuur.
Het interbellum, de periode tussen de twee wereldoorlogen, was een heel creatieve periode. Heb je de bijzondere glasramen en de zware smeedijzeren deuren opgemerkt?
Dit open pleintje is een toonbeeld van hoe toen een moderne stad werd ontwikkeld.

Kijk ook eens naar het midden van het park. Daar vind je een sculptuur van Rik Wouters. Zijn volledig oeuvre is een hulde aan zijn geliefde Nel. Dit werk "Huiselijke zorgen" is een intiem portret van de huisvrouw die mijmert over de dagdagelijkse zorgen...

Bron: Stad Ronse

Auteursrechten: All rights reserved

Bezienswaardigheden (dichtbij de route)

Praktische locaties in de buurt

Reacties

Gesponsorde links

Vul jouw uitgevoerde / toekomstige activiteit in
 
 
 

  • RouteYou
  • Facebook
Zoek een routemaatje en/of nodig anderen uit via een evenement
Om je activiteit te kunnen delen op Facebook moet je eerst met je Facebook-account op RouteYou inloggen, en moet je de RouteYou-website toelating geven om berichten op je Facebook-tijdlijn te plaatsen.
Bezig met het toevoegen van de activiteit...