Canon van Amsterdam route - thema De Wereld

Sinds 2007 mag geen Ajax-speler uit de A-selectie meer het nummer 14 dragen. Dit rugnummer is heilig verklaard. Het zou eigenlijk overbodig moeten zijn het uit te leggen – dat met ‘nummer 14’ Hendrik Johannes Cruijff wordt bedoeld.

Het Amsterdam Internet Exchange, kortweg de AMS-IX, opgericht in 1997 speelt een essentiele rol in het web. Deze organisatie, met inmiddels vijf locaties in Amsterdam, ontwikkelde zich vanuit het Sciencepark tot het belangrijkste internetknooppunt van Nederland en zelfs het grootste ter wereld.

In het Sciencepark bevindt zich het Centrum voor Wiskunde en Informatica (CWI), een instituut dat in 1946 is begonnen als het Mathematisch Centrum. Vanaf 1970 was daarvoor een supercomputer beschikbaar: SARA (Stichting Academisch Rekencentrum Amsterdam), een samenwerkingsverband tussen de Vrije Universiteit, de Universiteit van Amsterdam en het CWI.

Bron & meer info: http://www.mijncanon.nl/venster/amsterdam-internet-exchange

Willem Alexander en Máxima vereerden in 2001 de Dappermarkt met een bezoek. Ze toonden hiermee hun waardering voor deze typisch Amsterdamse markt, die tegelijkertijd trots is op zijn multiculturele karakter. De Dappermarkt staat symbool voor de wereldstad Amsterdam. Zo’n 176 verschillende nationaliteiten wonen en werken hier inmiddels.

Bron & meer info: http://www.mijncanon.nl/venster/dappermarkt

De firma Blaeu was dé drukkerij en de kaartuitgeverij van Amsterdam tijdens de hoogdagen van het VOC. Hun allermooiste uitgave was de Atlas Maior of Grooten Atlas, die je nog kan zien in het Scheepvaartmuseum. Vanaf 1662 bracht Joan Blaeu deze in verschillende edities en talen op de markt. De luxe editie van de atlas kostte naar huidige maatstaven ongeveer 200.000 euro. Eeuwenlang was het een geliefd relatiegeschenk van overheden en grote bedrijven. Vaak werd de atlas opgeborgen in een speciale kast, een Blaeukabinet.

Bron en meer info: http://www.mijncanon.nl/venster/firma-blaeu

Een eerste plan voor een vliegveld op Schiphol lachte de gemeenteraad nog weg. Bij burgervluchten konden de meeste leden zich maar weinig voorstellen. Uiteindelijk kwam het er toch. Schiphol bleek geweldig goed voor de economie. Amsterdam zou de luchthaven nooit meer kwijt willen.

Bron en meer info: http://www.mijncanon.nl/venster/schiphol-0

Het Amsterdams Stadsarchief bewaart het kasboek van Symon Reyerszoon en Reyer Dircszoon die gezamenlijk handel dreven. Het is het oudste Amsterdamse koopmansboek dat bewaard is gebleven en beslaat de periode 1485-1490. Deze heren waren actief in Danzig (het huidige Gdansk in Polen) waar ze zout verkochten, evenals wijn en zuidvruchten, maar ook Hollandse lakens en haring. Terug namen ze hout en teer mee (materiaal voor de scheepsbouw), maar vooral graan.

In die tijd begon Amsterdam zich te ontwikkelen tot koopmanstad. De vaart op de Oostzee zou voor de eerste belangrijke handelssuccessen zorgen. Later voeren er schepen uit naar alle uithoeken van de wereld.

Meer info: http://www.mijncanon.nl/venster/oudste-koopmansboek

De ambtswoning van de burgemeester op Herengracht 502 draagt de herinnering aan een zwarte bladzijde uit de Amsterdamse geschiedenis. Een bescheiden herdenkingsplaquette memoreert dat daar tot 1690 Paulus Godin woonde en werkte, slavenhandelaar en bewindvoerder van de West-Indische Compagnie (WIC) en directeur van de Sociëteit van Suriname. Deze organisaties waren verantwoordelijk voor de handel in slaven van Afrika naar het Caribisch gebied.

Bron en meer info: http://www.mijncanon.nl/venster/sociëteit-van-suriname

Het gebouw op de hoek van de Oude Hoogstraat en de Kloveniersburgwal was een VOC-huis, gekend als het Oost-Indisch Huis waar de heren XVII vergaderden, onder de zolders die kreunden van de handelswaar en waar de land- en zeekaarten werden bewaard. Nu is het gekend als het Bushuis.

Meer info: http://www.mijncanon.nl/venster/voc-1

Aan het Begijnhof staat nog altijd een houten huis.

In een middeleeuwse stad waar de meeste huizen van hout waren en de daken van riet, was het brandgevaar groot. Dat was het geval in 1421, toen een omvangrijke brand uitbrak. Erger nog werd het in 1452. Het vuur legde toen tweederde van de stad in de as. Onder meer veertien kloosters brandden uit. Na deze rampzalige gebeurtenissen besloot het stadsbestuur in 1453 dat huizenbezitters voortaan hun huizen aan de zijkanten met baksteen moesten bekleden. Rieten daken werden helemaal verboden, voortaan mochten alleen leien of dakpannen. De stad zou gaan ‘verstenen’.

Meer info: http://www.mijncanon.nl/venster/stadsbrand

In een huis aan de Kalverstraat vond een wonderbaarlijke gebeurtenis plaats. Dit Mirakel van Amsterdam maakte van de stad een populair bedevaartsoord. Van heinde en verre stroomden de katholieke gelovigen toe, waaronder de latere keizer Maximiliaan.

Bron en meer informatie: http://www.mijncanon.nl/venster/mirakel-van-amsterdam-0

Tot de grootste drukkers in de 17de eeuw behoorde de firma Blaeu, die wereldberoemd werd door de prachtige atlassen, globes en kaarten die vader Willem Janszoon en zoon Joan maakten. Willem werd in 1633 baas-kaartenmaker van de VOC en examinator van de stuurlieden van de Amsterdamse kamer van de VOC. Zijn zoon zou hem een paar jaar later opvolgen.

In 1568 brak in de Nederlandse gebieden een opstand uit tegen het centrale gezag van de Koning van Spanje, Filips II.

Verschillende steden gingen met de opstand mee, maar niet Amsterdam. De stad bleef, onder leiding van een groep katholieke bestuurders, aan de kant van het gezag staan. Pas 10 jaar later kwam het ook in opstand.

Op 26 mei 1578 rukten de stedelijke schutters op naar het stadhuis (op de plaats van het paleis aan de Dam), de bevolking bewapende zich en bezette de Dam. De leden van het katholieke stadsbestuur werden gearresteerd en door een haag van schutters naar het Damrak gevoerd, waar twee boten klaarlagen. Buiten de stad, bij de Diemerzeedijk, werden ze letterlijk en figuurlijk ‘aan de dijk gezet’.

Meer info: http://www.mijncanon.nl/venster/alteratie-0

De eens zo bedrijvige haven van Amsterdam was begin negentiende eeuw in verval. Door een directe verbinding met de open zee aan te leggen, hoopte Amsterdam de beroerde economie weer op te peppen. De eerste boten konden in 1876 eindelijk door het Noordzeekanaal varen.

Bron en meer info: http://www.mijncanon.nl/venster/noordzeekanaal

Aan de drassige monding van de Amstel ontstond een gehucht van vissers en boeren. De boerderijtjes aan weerszijden van de rivier waren verbonden door een dam. Rond dit ‘centrum’ zou Amsterdam uitgroeien.

Lees meer op http://www.mijncanon.nl/venster/dam

Het tolprivilege van Floris V is het oudste document waarin Amsterdam staat beschreven. Samen met andere belangrijke papieren werd het eeuwenlang zorgvuldig in de charterkast
bewaard. De documenten vormden het bewijs dat Amsterdam een onafhankelijke stad was met eigen rechten.

Dit charter werd bewaard in de charterkast in de stenen Oude Kerk. Daarin werd in de zestiende eeuw een aparte kapel voor de charterkast gebouwd, de zogenaamde IJzeren Kapel. De kapel bevond zich vijf meter boven de grond, en was afgesloten met een ijzeren deur (met twee sloten) en een dikke houten deur (met een grendel) en slechts met trappen bereikbaar. Daar stond de kast, beveiligd tegen dieven en overstromingen, tot 1892, toen hij werd overgebracht naar het gemeentearchief.

Lees meer op http://www.mijncanon.nl/venster/tolprivilege

Negen kooplieden richtten in 1594, in een wijnhuis aan de Warmoesstraat, de ‘Compagnie van Verre’ op. Achter deze dichterlijke naam ging een gewaagde onderneming schuil. De mannen wilden schepen uitrusten om handel te drijven op Azië, toen nog een grotendeels onbekend gebied.

Later werd dit "de Verenigde Oost-Indische Compagnie". Deze wist een sterke monopoliepositie te verkrijgen. Amsterdam profiteerde volop. De stad was de belangrijkste speler binnen de VOC.