De Sint Laurentiuskerk van Zelzate

Sint-Laurentius werd in 1570 verheven tot een zelfstandige parochie, los van Assenede. De oude Sint-Laurentiuskapel (1377) werd omgevormd tot parochiekerk. In de 19de eeuw was deze kerk in zo’n slechte staat dat een vernieuwing zich opdrong.  De nieuwe indrukwekkende neogotische kerk ontworpen door de Gentse architect Edmond de Perre-Montigny werd in 1879 ingewijd.
Op het einde van de Eerste Wereldoorlog werden verschillende glasramen en het dak beschadigd bij het opblazen van een brug. De herstellingen gebeurden door de Gentse architect A.R. Janssens in 1920. Bij de Duitse inval in België in mei 1940 heeft het Belgische leger de toren “uit voorzorg“ gedynamiteerd, waarbij het puin onfortuinlijk op het dak van de kerk terechtkwam. Het transept en het koor, de originele glasramen van 1900, de neogotische beschilderingen van 1900 door kunstschilder Remi Goethals en het orgel van de gebroeders Reygaert werden vernield. Pas in 1950-52 werd de schade hersteld. Het schip, het koor en het transept werden in originele, neogotische stijl heropgebouwd. De toren werd vervangen door een slanke en moderne constructie van 65 meter.
Het interieur is indrukwekkend helder en egaal geschilderd. Het hoogkoor en de zijkoren zijn van elkaar gescheiden door fraaie ijzeren hekken uit 1902 (kunstsmid I. Blanquaert).
Het meubilair is eenvormig neogotisch en speciaal vervaardigd voor de nieuwe kerk in de jaren 1880-1900. Hoogaltaar en zijaltaren bevatten talrijke beelden uit de periode van en na 1891. Het neogotisch retabel  uit 1894 afkomstig uit de kapel van het Sint-Jan-Berchmanscollege in Antwerpen past wonderwel bij het geheel. 

Route 1961