In een deel van de Sint-Pietersabdij bevindt zich het museum “De Wereld van Kina”, vroeger gekend als het schoolmuseum van Michel Thiery.

Het museum bestaat uit 2 afdelingen op twee verschillende plaatsen: “De wereld van Kina: het Huis” in de Sint-Pietersabdij en aan het
het Berouw, “De wereld van Kina: de Tuin”.

Het museum vertelt over de geologie, kosmografie, en biologie. Je leert er over de melkweg en over ons zonnestelsel, het ontstaan van gebergtes en zeeën. Je ziet er een prachtige collectie van gesteenten en mineralen, het ontstaan van het leven, vogels en planten.

Link to group
Edit this text 

De Sint-Pietersabdij op het Sint-Pietersplein is één van de mooiste monumenten van Gent.

Link to group
Edit this text 

De Sint-Pietersabdij bestaat al minstens sinds 630.
Deze abdij werd bijna volledig verwoest door de Noormannen in 851.
In 975 was alles herbouwd en de abdij ginge een bloeiende periode tegemoet in de 12de en 13de eeuw met continue uitbreidingen.

Tijdens de godsdienstonlusten in de 16de eeuw werd in 1580 de romaanse kerk bijna volledig verwoest. Pas in de volgende eewu werd in 1629 de eerste steen gelegd van de huidige kerk.

Samengaand met de Franse Revolutie en de secularisering verdween in 1796 de abdij als instelling. De kerk werd gebruikt als opslagplaats en museum voor schilderijen en kunstschatten afkomstig uit andere opgeheven Gentse kerken en kloosters

Link to group
Edit this text 

Aan de voet van Blandinium stichtte de Aquitaniër Amandus het Blandiniumklooster of de Sint-Pietersabdij en enkele kilometers verderop, aan de samenvloeiing van de Leie en de Schelde, opende hij het Gandaklooster, de latere Sint-Baafsabdij. Beide dateren uit de 7de eeuw, maar welke nu precies de titel van senior mag dragen, is een oud zeer dat nooit geheel uitgeklaard is… De monniken van beide abdijen volgden de leefregel van Benedictus van Nursia en waren bijgevolg Benedictijnen.

De Sint-Pietersabdij abdij wist echter al snel haar macht te verzilveren en tijden van voorspoed, uitbreiding en bloei wisselden bij wijlen af met periodes van verval. Zo pleegden de Noormannen er aan het einde van de 9de eeuw een vreselijke hold-up. De kloostergebouwen werden schaamteloos geplunderd en de monniken kozen alras het hazenpad. Bij hun terugkeer een aantal jaren later kregen ze tot hun grote vreugde te horen dat de graven van Vlaanderen hun abdij boven die van Sint-Baafs verkozen om er begraven te worden… Hiermee werd deze abdij van de Blandijnberg voorgoed de machtigste van de stad.

Link to group
Edit this text 

Tussen de Kouter en het Zuid ligt een eerste culturele site met schouwburgen zoals zalen de Vlaamse Opera, de Gele Zaal, de Minardschouwburg, het kunstencentrum Vooruit en de gewezen bioscoop Capitole.

Een tweede culturele site omvat de musea van Schone en Actuele Kunsten, de Sint-Pietersabdij en het Bijlokemuseum, met de belangrijkste kunstverzamelingen van de stad.

De as Pietersnieuwstraat, Walpoortstraat, Kortedagsteeg vormt met verschillende universitaire faculteiten en hun uitgebreide studentenpopulatie, de verbinding tussen deze twee culturele aantrekkingspolen.

Het Forum komt te midden van deze twee culturele sites te liggen.

Link to group
Edit this text 

Menigmaal werd de Sint-Pietersabdij na de vikingaanvallen nog vernield en heropgebouwd.

Tijdens de Franse overheersing werden de monniken er definitief verjaagd en in 1810 kwam de abdij in handen van de stad, die er een gezellige legerkazerne van wist te maken.

Sinds 1948 doet het voornaamste deel van de gebouwen dienst als kunsthal…

Als je wil weten hoe het er werkelijk aan toe ging tussen de muren van het Blandiniumklooster, dan kan je de permanente tentoonstelling ‘Tussen Hemel en Aarde’, zien, over de Sint-Pietersabdij als monument.

Link to group
Edit this text 

De Kleine Comptoir is een kloosterlijk café in de abdij. Op zomerse avonden beslist één van de rustigste oorden binnen de stad om de dorst te lessen.

Link to group
Edit this text 

Het Sint-Pietersplein was vroeger niet zo uitgestrekt. Pas in 1811 werden een aantal abdijgebouwen zoals het abtenkwartier en de proosdij afgebroken om ruimte te maken voor dit plein.

De meeste nog bestaande abdijgebouwen van de Sint-Pietersabdij dateren uit de 16de, 17de en 18de eeuw.

Link to group
Edit this text 

De Sint-Pietersabdij bezat reeds in de 15de eeuw een voorslag van tien klokken van de Leenknecht. Volgens de lijst van de gebroeders van Halle kon de abdij zich in 1658 beroemen op een aanzienlijke beiaard van 34 544 pond. De gieter ervan is niet bekend. De beiaard werd bespeeld door monniken van de abdij. In de 18de eeuw scheen daar verandering in te komen. Jan Thibaut, beiaardier van de Sint-Baafskathedraal, werd in 1761 ook beiaardier van de Sint-Pietersabdij. In 1771 werd hij opgevolgd door de organist Latour. F. J. A. Mertyn die ook organist was, werd beiaardier van de abdij tot 1797. Toen werd de toren leeggehaald door de republikeinen. Dit betekende het definitief einde van de abdijbeiaard.

Link to group
Edit this text 

Bron foto: Vlaanderen vanuit de lucht.

De Sint-Pietersabdij bestaat al minstens sinds 630. Deze abdij werd bijna volledig verwoest door de Noormannen in 851. In 975 was alles herbouwd en de abdij ginge een bloeiende periode tegemoet in de 12de en 13de eeuw met continue uitbreidingen. Tijdens de godsdienstonlusten in de 16de eeuw werd in 1580 de romaanse kerk bijna volledig verwoest. Pas in de volgende eewu werd in 1629 de eerste steen gelegd van de huidige kerk. Samengaand met de Franse Revolutie en de secularisering verdween in 1796 de abdij als instelling. De kerk werd gebruikt als opslagplaats en museum voor schilderijen en kunstschatten afkomstig uit andere opgeheven Gentse kerken en kloosters

Link to group
Edit this text