Bij de reorganisatie van het Belgische verdedigingsstelsel eind 19de eeuw, werd de Gentse citadel al niet nuttig geklasseererd. De stad, die al sinds 1861 het vruchtgebruik van het terrein had, besloot haar in 1870 aan te kopen.

Het stadscentrum was in de voorgaande decennia zo vol komen te staan met grauwe gebouwen (Gent werd niet voor niets het Manchester van het Noorden genoemd) dat men van langs alle kanten naar een brokje natuur smachtte. Om aan deze verzuchting tegemoet te komen, was de Gentse burgemeester Charles de Kerckhove vast van plan een stadspark aan te leggen op de flanken van de ontmantelde citadel. Het plan werd ontworpen door H. Van Hulle, de hoofdtuinman van de ‘Kruidtuin van Baudelo’. Eerst werden de vestingsmuren gesloopt en vervangen door een paar fijne, residentiële straten. Boompje voor boompje werd het park aangeplant. De gebouwen rond het centrale deel mochten nog even tussen het groen blijven staan. De artilleristen en infanteristen die er gestationeerd waren, konden nog niet meteen naar hun nieuwe onderkomen, de Leopoldskazerne aan de overzijde van de Charles de Kerckhovelaan, verhuizen.
Toen ze in 1908 met hun meubelen en hun huisgerief de straat hadden overgestoken, moest ook dit stukje citadel midden in het park plaats maken voor een heus feestpaleis dat de bezoekers van de wereldexpositie van 1913 zou verblijden.

Link to group
Edit this text