Rondje Zwolle

Het Spoolderbos

Zwolle

Het eerste natuurschoon dat u op de route tegenkomt is het Spoolderbos. Dit unieke stukje natuur is in 1980 ter gelegenheid van het 750-jarig bestaan van Zwolle aangelegd. Aan de andere zijde van de Willemsvaart, ligt de Spoolderberg. Ver voordat Zwolle in 1798 hoofdstad van Overijssel werd, hielden de Overijsselse edelen hier hun landdagen en sprak de Utrechtse bisschop recht.

Park 'Het Engelse Werk'

Zwolle

Park ‘Het Engelse Werk’ vormt een verhaal apart. Het is van oorsprong een vestingwerk, dat rond 1670 door Menno van Coehoorn werd aangelegd. Vanaf die tijd kreeg het de naam ‘Het Nieuwe Werk’. Toen het in 1809 zijn defensiefunctie verloor, werd het vestingwerk door koning Lodewijk Napoleon aan Zwolle geschonken. De stad heeft het toen ingericht in Engelse landschapsstijl. De naam ‘Het Engelse Werk’ is daarmee makkelijk te verklaren. Nu is het park een favoriet wandelplekje van veel Zwollenaren. Er staan veel sierbomen, afgewisseld met beuken, eiken, populieren en linden.

Het Engelse Werk

Zwolle

Het natuurontwikkelingsproject ‘Het Engelse Werk’ is een uniek natuurgebied. Het is namelijk één van de eerste natuurprojecten langs de IJssel, waar Staatsbosbeheer in 1992 mee is gestart. Hoe het project tot stand is gekomen en hoe alles in het gebied reilt en zeilt, kunt u lezen op de informatieborden , die aan het begin en halverwege de Schellerdijk staan. Er is een grote ondiepe waterplas gegraven, waar weide- en trekvogels zoals de grutto, de smient en de zwaan te vinden zijn. Vanaf de vogelkijkhut, die ten zuiden langs de rand van het gebied staat, kunt u alle vogels rustig gadeslaan. Het grazende vee in het voorjaar en de zomer maakt het sfeervolle beeld van de uiterwaarden compleet.

De IJsselcentrale

Zwolle

Waar de route een lichte bocht maakt, doemt heel dichtbij, de plompe verschijning van de IJsselcentrale, ook wel Centrale Harculo genoemd, op. Vroeger stond de centrale in de stad, maar het is na de Tweede Wereldoorlog hier naartoe verplaatst. De Ijsselcentrale voorziet Zwolle en omgeving al sinds 1914 van stroom. De centrale had oorspronkelijk vijf schoorstenen. In 2005 is de centrale opgeknapt, zodat hij voorlopig mee kan gaan.

Ittersumbroek

Zwolle

Op de rand van de twee gebieden ligt Ittersumerbroek. In 1994 werd dit gedeelte van de stad plotseling wereldberoemd. Er werden, vlak voordat er een nieuwbouwwijk zou komen, zeldzame resten uit de Bronstijd opgegraven, hetgeen bewees dat er hier reeds bewoning was in circa 1500 voor Christus. Er zijn paalsporen gevonden, die onder andere aantonen dat er houten cirkels gestaan hebben, die in de prehistorie voornamelijk dienden als ontmoetings of ceremonieplaats. Sommige hebben in de oertijd een kalenderfunctie gehad: aan de hand van zonne- of maanstanden kon de toenmalige bevolking de datum bepalen.

De Nieuwe Wetering

Zwolle

De Nieuwe Wetering is een schilderachtig, kronkelig water, dat zijn scheepvaartfunctie grotendeels verloren heeft. Vroeger werd het druk bevaren door allerlei schepen, maar doordat het vrij ondiep is, kan dat nu niet meer. Toch is de Nieuwe Wetering niet helemaal nutteloos geworden. Het water heeft nog wel degelijk nut als afwatering van een groot gebied tussen Dalfsen en Heino. Ongemerkt gaat het weteringenlandschap over in het dekzandlandschap. Toch staan de beide landschapstypen in sterk contrast met elkaar. Het dekzandgebied heeft een wat verspreidere bebouwing en een bosrijke omgeving. Door verscheidene verhogingen heeft het dekzandlandschap een meer gesloten karakter dan het weteringenlandschap.

De Wijthmenerplas

Zwolle

Rechts van het Zalnépad ligt een belangrijk recreatiegebied van Zwolle, de Wijthmenerplas. ‘s Zomers trekt deze voormalige zandwinplas met zijn prachtige omgeving duizenden bezoekers. Mensen zwemmen hier, doen aan watersport, of genieten van de zon. Bij minder mooi weer kunt u er wandelen en heerlijk fietsen. Op de bruggetjes en langs de gedeeltelijk beboste oevers zoeken veel vissers ontspanning.

De Agnietenberg

Zwolle

De Agnietenberg is een bosgebied van acht hectare op een voormalige rivierduin. Het gebied is nu een populair wandel- en recreatiegebied met een horecagelegenheid en camping, dat grenst aan recreatieplas De Agnietenplas. Aan de overkant van de Agnietenberg ligt overigens een bosrijk villapark. Aan het einde van de Haersterveerweg kunt u in de zomermaanden met een voetveer de Vecht oversteken. Zo begaanbaar en bebouwd als de omgeving van de Agnietenberg nu is, zo woest en onbegaanbaar was het vroeger. In de 18e eeuw maakten Zwollenaren er jacht op een ‘wilde deerne’ die al jaren in het gebied rond de huidige Kranenburger begraafplaats rondzwierf. Door haar verwilderde uiterlijk en de rare kreten die ze uitkraamde, vreesde iedereen het gebied waar ze leefde. Een tiental jaren heeft de vrouw zichzelf in leven gehouden met fruit en wild, zonder dat iemand haar opmerkte. Uiteindelijk hebben een paar mannen haar gevangen. Na onderzoek kwamen zij erachter dat zij door een groepje mannen was ontvoerd uit België. Omdat het verhaal van het meisje zich als een lopend vuurtje verspreidde, hoorde ook haar moeder het verhaal. Al die tijd dacht ze dat haar dochter niet meer leefde. De vrouw was dolgelukkig. De ‘wilde deerne’ heeft echter nooit meer leren praten. Daarvoor had ze te lang als een dier geleefd.

Begraafplaats Kranenburg

Zwolle

Grenzend aan begraafplaats Bergklooster ligt begraafplaats Kranenburg, de in oppervlakte grootste gemeentelijke begraafplaats. Door de landschappelijke aanleg, de natuurlijke en mooie ligging en de rustieke sfeer geniet Kranenburg landelijke bekendheid. Begraafplaats Bergklooster en begraafplaats Kranenburg zijn door middel van een pad aan elkaar verbonden. Via de ingang van Bergklooster is het mogelijk - alleen lopend - beide begraafplaatsen te bezichtigen. Het voormalige landgoed “De Kranenburg” is sinds 1933 in gebruik als begraafplaats en ontworpen door de bekende tuinarchitect Copijn. In 1992 is ook een islamitisch gedeelte in gebruik genomen.