Reebokwandeling Hallerbos

Startplaats aan Vlasmarktdreef

Halle

De Reebokwandeling brengt je naar de mooiste
plekken in het Hallerbos. Deze wandeling
start aan het Jachtpaviljoen dat gelegen
is langs de Vlasmarktdreef. Je loopt vanaf de
parking steeds rechtdoor en zien het Jachtpaviljoen
aan de linkerkant voor ons opduiken.
Dit paviljoen werd meer dan 100 jaar geleden
gebouwd door de Prinsen van Arenberg als
uitvalsbasis voor wanneer ze gingen jagen.
Omheen het jachtpaviljoen werd een klein arboretum
aangeplant met een aantal uitheemse
boomsoorten zoals tulpenboom, Japanse
ceder en mammoetboom.

Dreef met Reuzenlevensbomen en Californische cipressen

Halle

Net voor het jachtpaviljoen sla je links af en
begint de wandeling in een dreef die afgeboord
is met Reuzenlevensbomen en Californische
cipressen. Beide boomsoorten worden
vaak in tuinen als haag of windscherm aangeplant.
Op het eerste drevenkruispunt ga
je rechtdoor, even verderop sla je rechts een
smaller paadje in.

Het Bosreservaat met de Kapittelbeek en -vijver

Halle

Een infobord waarschuwt dat je een integraal
bosreservaat betreedt. Dit is een gedeelte van
het bos waar de natuur spontaan kan evolueren.
Er worden geen bomen meer gekapt of
geruimd, tenzij langs de wandelpaden wanneer
ze een gevaar zouden vormen voor de
wandelaar. Op termijn zullen hier dus heel
wat dode bomen en dood hout bijkomen.
Je wandelt over een bosweg met rechts een
hoge berm van dalkruid en een mooie varen:
dubbelloof. Aan de linkerkant in de diepte is
er een zeer nat gebied. Het is het brongebied
van de Kapittelbeek. In het voorjaar zie je hier de
groengele kleuren van het goudveil. De
bronnen en beekjes van het Hallerbos hebben
nog zuiver water, maar eens buiten het
bos gaat de kwaliteit ervan snel achteruit. Dat
hier beken en bronnen voorkomen ligt aan de
geologische onderbouw van de streek: in de
ondergrond zit Ieperiaanse klei, een kleverige
klei die een ondoorlaatbare laag vormt voor
het water.

Tranendal

Halle

Je volgt het pad tot aan de Kapittelvijver. Deze
vijver werd kunstmatig aangelegd en is een
broedplaats voor allerlei amfibieën. Je slaat
rechtsaf en komt in het mooie Tranendal,
misschien wel zo genoemd omdat hier in de
14de eeuw een boosdoener zou onthoofd zijn
omdat hij twee kluizenaars had vermoord. In
het voorjaar is het blauwe tapijt van de wilde
hyacint hier op zijn mooist.

Halle

Na het Tranendal steek je een asfaltbaantje
over en kom je op een rechte bosweg waarlangs
nog een viertal grenspalen staan. Deze
werden destijds geplaatst na een betwisting
over het eigendomsrecht tussen de abdij van
Sint-Waltrudis en de prinsen van Arenberg.
De grenspalen in de vorm van een afgeknotte
piramide dragen aan de ene kant de letters
AR (kant van de Arenbergs) en aan de andere
kant de letters SW (kant van de Sint-Waltrudisabdij).

Halle

Op het einde van deze weg kom je even aan de rand van het bos. Daar staat aan je rechterkant een oude Robinia waarin
verschillende spechtengaten zitten. Je slaat rechts af opnieuw het bos in. Het pad dat je nu volgt brengt je naar de vallei van de Hallebeek.
Je komt voorbij een aanplanting met Corsicaanse dennen. Deze hebben opvallend donkere stammen, in tegenstelling tot de grove den waarvan de stammen naar boven toe lichtbruin kleuren.

Halle

Je steekt een heuvelkam over en daalt dan af
naar de vallei van de Zoniënbosbeek, één van
de vier grote beken die hun oorsprong vinden
op het plateau waarop het Hallerbos gelegen
is. Je volgt het pad naast de beek. Deze beek
vormt hier bovendien de taalgrens: aan de
overkant ligt het bos van Zevenbronnen, een
privaat domein op grondgebied van Eigenbrakel
(Braine L’Alleud).

Halle

Je slaat rechtsaf en dwarst de Dreef naar Eigenbrakel.
Op het volgende T-kruispunt sla
je rechtsaf en vervolgens neem je links de
Veertigbundersdreef. Hier kom je voorbij de
enige Moeraseik van het Hallerbos. Hij staat een honderd meter van de weg af, maar is te
herkennen aan zijn omvang. Het blad heeft
insnijdingen die breder zijn dan de lobben.

Halle

Daarna neem je het eerste bospad rechts en
kom je na een haakse bocht uit op de Rode
Amerikaanse eikendreef. Deze loopt langs
een aanplanting van fijnsparren. Dit is de
naaldboom die als kerstboom wordt gebruikt.
Een dergelijke aanplanting mist alle
ondergroei, omdat onvoldoende licht wordt
doorgelaten.

Zesdreven

Halle

Even later kom je aan een kruispunt van verschillende
wegen. Het zijn er zes, vandaar de
naam Zesdreven. Je blijft de Rode Amerikaanse
eikendreef volgen en bereikt zo opnieuw
het jachtpaviljoen waar je vertrokken bent.