Beleg van Shkodra

Het Beleg van Shkodra van 1478-79 was een confrontatie tussen het Ottomaanse Rijk en de Albanezen en Venetiërs bij Shkodra en zijn Rozafa-kasteel tijdens de Eerste Ottomaanse-Venetiaanse Oorlog. De Ottomaanse historicus Franz Babinger noemde het beleg “een van de meest opmerkelijke episodes in de strijd tussen het Westen en de Halve Maan.” Een kleine macht van ongeveer 1.600 Albanese en Italiaanse mannen en een veel kleiner aantal vrouwen stond tegenover een enorme Ottomaanse macht met ter plaatse gegoten artillerie en een leger dat naar verluidt uit maar liefst 350.000 man bestond. De campagne was zo belangrijk voor Mehmed II “de Veroveraar” dat hij persoonlijk kwam om de triomf te verzekeren. Na negentien dagen van bombarderen van de kasteelwanden, lanceerden de Ottomanen vijf opeenvolgende algemene aanvallen die allemaal eindigden in overwinning voor de belegerden. Met afnemende middelen, viel Mehmed de kleinere omringende forten van Žabljak Crnojevića, Drisht en Lezha aan en versloeg ze, liet een belegeringsmacht achter om Shkodra tot overgave te dwingen, en keerde terug naar Constantinopel. Op 25 januari 1479 ondertekenden Venetië en Constantinopel een vredesovereenkomst die Shkodra aan het Ottomaanse Rijk overdroeg. De verdedigers van de citadel emigreerden naar Venetië, terwijl veel Albanezen uit de regio zich in de bergen terugtrokken. Shkodra werd vervolgens een zetel van het nieuw opgerichte Ottomaanse sanjak, het Sanjak van Scutari. De Ottomanen hielden de stad tot Montenegro deze in april 1913 veroverde, na een beleg van zes maanden.

Shkodra, ook wel bekend als Shkodër, Skadar en Scutari, was zowel een strategische stad als een belangrijke regio van Albanië Veneta. Nadat het sinds 1355 in handen was van de nobele familie Balšić, werd Shkodra in 1393 door de Ottomanen ingenomen, in 1395 heroverd door Đurađ II Balšić en vervolgens in 1396 aan de Republiek Venetië afgestaan.

Wikipedia