St.-Laurentiuskerk

De St.-Laurentiuskerk bevat ook Byzantijnse kenmerken. In de tijd dat deze kerk werd gebouwd was Constantinopel de hoofdstad van het Oost-Romeinse Rijk. Voor de Duitse keizers, op wiens grondgebied deze kerk ook stond (al is het maar aan de rand, want de Schelde even verderop vormde de grens), was COntantinopel, en de architectuur, een bijzondere aantrekkingspool, die ze ook graag terug zagen in hun architectuur. Zo verwijst de oostelijke koorpartij met haar twee altaarverdiepingen naar Byzantijnse centraalbouwkerken zoals de beroemde Hagia Sophia. Bij centraalbouw is de inrichting van een gebouw sterk op het midden gericht. 

Ook vind je hier muurschilderingen in Byzantijnse stijl die bij restauratie werden ontdekt.Het gaat bij het oostkoor om een schitterende Christu in Majesteit uitgevoerd in frescotechniek met veelvuldig gebruik van lapis lazuli, een bijzonder duur blauw gesteente dat uit Aghanistan komt. In het westkoor vind je een Byzantijnse Maria.

Dat dit soort experten in die tijd naar hier gehaald werden om dit te maken wijst op het keizerlijk belang van deze SInt-Laurentiuskerk.

Dromos