De oude schuilplaats van de abdij van Bélian

Dit rijke gebouw werd rond 1755 opgericht volgens de plannen van de architect Fonson. Het werd vroeger "Grand Refuge" genoemd, in tegenstelling tot een "Petit Refuge" gelegen aan de rue de la Petite Triperie. De imposante gevel, van blauwe steen en gepleisterde bakstenen die bijzonder de omlijsting van de vensters accentueert, is typisch voor de late Louis XIV-stijl, met nuances van Louis XVI-details. De begane grond, duidelijk gescheiden van de verdieping door een kroonlijst ondersteund door vier consoles, is helemaal uitgevoerd in steen met schuin aanzetten. De centrale travee, die iets naar voren steekt, wordt bekroond door een driehoekige fronton en is doorboord door een poort waarboven een mascaron is geplaatst. Het centrale venster op de verdieping heeft een bijzondere decoratieve behandeling (mascaron of guirlandes, pilasters met brandpotten, schelpen). Deze liefde voor decor komt ook op een eenvoudigere manier terug in de trumeaux of de schelpvormige sleutels van de vensters op de verdieping. Een architraaf verbindt de uitstekende kroonlijst met het leien dak dat door dakkapellen is onderbroken.
De achterkant, eenvoudiger, wordt gedomineerd door de driehoekige fronton van de voorgevel. Twee lage vleugels sluiten aan op het hoofdvolume. Deze worden gekenmerkt door bolle terugslagen in kwart cirkels die uitkomen op een binnenplaats omringd door bijgebouwen van Tournais-stijl, die in de 19e eeuw werden omgebouwd en heringericht. Het gebouw herbergt tegenwoordig de faculteit Architectuur en Stedenbouw van de Universiteit van Bergen.
Geklasseerd als monument op 2 december 1959

Wizpr.guide