Sint-Janskerk

De Kerk van Sint-Jan de Doper is een Brabants gotisch gebouw dat tussen 1470 en 1480 werd gebouwd naar het plan van een Latijns kruis. De kerk bestaat uit drie beuken en een koor met een driezijdige polygonale absis, en is bedekt met ribbelgewelven met dubbele bogen. Opdrachtgever was de Abdij van Affligem, de decimator van de parochie, en de kerk is voornamelijk gebouwd met lokale zandsteen. Het gebouw werd in 1489 geplunderd en was het slachtoffer van opeenvolgende brandoffers in 1568, 1582 en 1604. Dit werd gevolgd door een campagne om het gebouw te restaureren, voornamelijk de toren en de gewelven. Tijdens deze restauratie werd gebruikgemaakt van baksteen en witte steen uit Gobertange. De kerk had een torenspits die de totale hoogte van het gebouw op 40 m bracht, maar deze ging verloren tijdens een brand in 1695. Het koor werd in 1965-1966 gemoderniseerd met de toevoeging van een hoog altaar gemaakt van blauwe steen uit de Ourthe. In de jaren '70 werden in de armen van het transept muurschilderingen uit de 16e eeuw aangetroffen. In het zuiden stellen ze Sint-Guidon voor. De façade is doorboord met een halfronde gebogen deur in renaissancestijl, bekroond door een spitse venster met tracering. Let op de organen die in de kerk zijn geïnstalleerd in 1844-1845 door de orgelmaker H. Loret.
Als monument geregistreerd op 27 september 1937.

Wizpr.guide