Sint-Pietersplein, trap naar Sint-Amandsstraat

Marcel van Maele, 'nu er lanterfantend twee stenen'

De monumentale trap met barok toeschouwersterras tussen het Sint-Pietersplein en de Sint-Amandstraat maakte deel uit van de urbanisatie van het 'Plaine St. Pierre' tot militair marsveld in 1846. De trap is een onderdeel van het erkende stadsgezicht Sint-Pietersplein - Sint-Amandsplein - hoekcomplex Sint-Pietersnieuwstraat 115 en hoekhuis Abt Florbertusstraat 8. De Sint-Pietersabdij (7de eeuw) verwierf in de gunst van de graven van Vlaanderen grote macht en ook buiten Gent vele bezittingen. De vermenging van allerlei stijlen wordt gedomineerd door de imposante abdijkerk in pure barok (1629). Periodes van hoge bloei en voorspoed wisselden af met financieel en spiritueel verval. Ging ten onder na de beeldenstorm (1566) en werd in 1796 door het Franse bestuur afgeschaft. Vanaf 1810 eigendom van de stad Gent: tot 1948 militaire kazerne, nu Kunsthal en schoolmuseum Huis van Kina. Op het Sint-Pietersplein bevindt zich de 'Gedenksteen van de extreme armoede'.

Marcel van Maele (1931), Vlaams nonconformistisch auteur van poëzie, proza en toneel. Was UNO-vrijwilliger in Korea, redacteur van het avantgarde tijdschrift Labris, debuteerde als rebelse dichter met Soetja (1956). Zijn jachtige en bezwerende poëzie is verwant met die van de Amerikaanse beat generation. Zijn maatschappijkritiek en onvrede met het gebrek aan individuele vrijheid leidden tot crossoverprojecten als de "Gebottelde gedichten" en "Vakkundig hermetisch" (poëzie in perspexblokken). Winnaar Arkprijs van het Vrije Woord en August Beernaertprijs. Het gedicht is vormgegeven door de bijna blinde dichter zelf.

Literair Gent