De Kluis van Meyerode

De kluis, ook bekend als de Eremitage in de Kohlkaul, bevindt zich aan het bospad van Meyerode naar Eitersbach. Ze werd in 1749 gesticht door Hubert Nelles. Rond 1750 lieten de toenmalige kasteelheer van Wallerode, Peter Benignus von Baring, en zijn vrouw Helena von Dhaem hier een kapel met een woonhuis bouwen voor een kluizenaar. In 1754 bracht Nelles van een pelgrimstocht naar Rome een splinter van het Heilig Kruis mee. Deze wordt tegenwoordig bewaard in een kruisvormige reliekhouder die zich in de Sint-Martinuskerk in Meyerode bevindt en wordt tijdens processies naar de kluis meedragen. Ook een zijaltaar in deze kerk zou uit de kluis afkomstig zijn.

In de 18de en 19de eeuw leidden verschillende kluizenaars hier een afgezonderd leven van gebed.

In 1884 brandde het huis en de stallen af, maar in 1892 werd deze herbouwd. In 1918 bevond het gebouw zich echter in vervallen staat. Omdat er geen kluizenaars meer werden gevonden en de kapel lange tijd ongebruikt bleef, dreigde ze in verval te aken en werd ze in 1919 ontmanteld.

In 1999 – 2000 werd de site gerestaureerd en kreeg het gedenkteken een fraai houten dak. De arduinen reliëfs maken deel uit van de kruisweg van de voormalige hermitage. Sinds de 19de eeuw is het eigendom van de familie von Frühbuss (kasteel Wallerode).

Jan Rymenams