Noue van Hemlot

De Hemlot is een voormalige tak van de Maas gelegen tussen Luik en Visé, aan de linkeroever van de rivier, net boven het dorp Hermalle-sous-Argenteau. Al in de 18e eeuw bestaand, presenteert het zich momenteel als een langwerpige waterpartij in een zuid-noord-as met een lengte van bijna 700 m, een maximale breedte van 40 m en een diepte van 1 tot 2 m. Het contact met de Maas wordt nog steeds verzekerd stroomopwaarts en stroomafwaarts door stuwen. Sinds twee decennia ondervindt de site een belangrijke verlanding en blijkt het water besmet te zijn met verschillende verontreinigende stoffen, waaronder zware metalen. Bezocht door vissers en wandelaars, omvat het meer of minder verstoorde delen, vooral de oevers in contact met woningen en tuinen, en meer wildere sectoren. Ondanks de algemene verarming van de flora en de degradatie van de habitats met een geleidelijke invasie door exotische soorten, behoudt de Hemlot een bijzonder interessante vegetatie. De bladeren van de gele plomp (Nuphar lutea) bedekken daar uitgestrekte delen van het wateroppervlak, terwijl de waterplanten van kranswieren (Ceratophyllum demersum) opmerkelijk goed ontwikkeld zijn, wat een Natura 2000-habitat van gemeenschappelijk belang vormt. Wat betreft de oevers, zijn ze voornamelijk bebost in het bovenste gedeelte (zuid) en elders vooral bezet door een graslandgemeenschap verwant aan de stikstofrijke megaforbies, meer lokaal door stroken van rietlanden of andere hydrische planten zoals de rietgras (Phalaris arundinacea), de watergroot (Glyceria maxima) of de valse rijst (Leersia oryzoides). De fauna lijkt geen uitzonderlijke elementen te bevatten, maar verschillende soorten van gemeenschappelijk belang worden daar waargenomen, zoals de ijsvogel (Alcedo atthis) en de kolblei (Rhodeus sericeus).

Toegang voor het publiek: Beheer door DGO1.
Type: Site van Groot Biologisch Belang (SGIB)

La biodiversité en Wallonie