Place Saint-Remacle

Zeker sinds de 15de eeuw werd hier markt gehouden en de omvang van het plein laat vermoeden dat deze niet onbelangrijk was. Op dit plein dateren ongeveer 20 van de 30 huizen van de 17de en de 18de eeuw. Het geheel is vrij goed bewaard gebleven en het feit dat er nagenoeg geen moderne uitstalramen zijn, geeft ons een beeld van hoe de inwoners van Stavelot eeuwenlang deze plaats zagen. Ze werden allemaal, op één na, herbouwd na de brand van 1689. De meeste bestaan uit drie niveaus in vakwerk. Van dat vakwerk merk je niet veel omdat in de tweede helft van de 19de eeuw de gevels werden aangepast, ofwel gepleisterd, ofwel bedekt met leisteen. Een ervan, op nr. 17 is geklasseerd als monument. Verschillende huizen zijn toegankelijk via mooie hardstenen of leistenen perrons van enkele treden hoog. De meeste daken zijn bedekt met leien, soms in mansardestijl. Een van de oudste gebouwen is het 'Maison de Susleau' op nrs. 30-31. Het werd gebouwd in 1694 door Antoine de Susleau, schepen aan het hooggerechtshof van Stavelot. Het was toen het enige huis dat in baksteen werd opgetrokken. Nadien werd het een hotel met als uithangbord ‘la Cour de Londres’.

Een zestal straten en steegjes komen uit op dit plein. Het aspect wordt eveneens bepaald door de gladde keien, de zgn. ‘galets’, afkomstig van de bedding van de Amblève.

Op de hoek met de rue Général Jacques op nummer 17 staat het waarschijnlijk oudste huis van Stavelot. Tegen de gevel staat een typische gedenksteen van het Ardennenoffensief en deze markeert een plaats waar de Duitse opmars werd tegen gehouden. Een beetje verder in deze straat zie je een van de vier stadsfonteinen die in 1777 door prins-bisschop Jacques de Hubin aan de stad geschonken werden.

Jan Rymenams