Spa Art Nouveau, 'Mon rêve', de rauwe charme van cement

Bij deze sombere gecementeerde gevel en het algemeen aspect van een eclectische bouwstijl, vallen de talrijke art niveau elementen niet onmiddellijk op. Die zien we in de gebogen, mooi ‘gesculpteerde’ lijnen boven venster- en deuropeningen, maar ook bij de blad- en bloemmotieven, de fries onder de kroonlijst en de smeedijzeren balustrades. Tussen de openingen op de eerste verdieping zijn de initialen B en D gegraveerd. Deze verwijzen naar de eerste eigenaren: Borckmans - Deru.

Een cementen pleisterlaag werd niet altijd gekleurd zoals we vandaag in Spa bij vele witte gevels kunnen zien. De ongekleurde cement sugereerde enigszins de dure natuursteen.

Deze woning werd in 1899 gebouwd naar plannen van lokaal architect Émile Petit (1874-1956). Naast zijn beroep als schrijnwerker-aannemer bekleedde Emile-Joseph Petit ook de functie van professor aan de tekenschool in Spa ('l'Ecole de Dessin'). Hij gaf er cursussen wetenschappen, doceerde lijntekenen, projecties en perspectief, evenals technisch praktische cursussen voor schrijnwerkerij en metsen. Hij zou zijn loopbaan beëindigen als voorman, verantwoordelijk voor de arbeiders van de afdeling 'Traveaux' van de stad Spa. Interessant is dat de eigenaar Borckmans de cursussen aan de tekenschool had gevolgd en dat hij de zwager was van Emile Petit. Petit heeft hem waarschijnlijk geholpen met de ruwbouw, maar waarschijnlijk was het de eigenaar zelf die de decoratie heeft ontworpen. Dit zou het nogal hybride karakter van de versiering kunnen verklaren.

Jan Rymenams