Museum Hof van Busleyden - Mechelen

Dit groots en prachtig renaissance stadspaleis staat in Mechelen, destijds de hoofdstad van de Bourgondische Nederlanden.

Mechelen beleefde zijn hoogdagen toen de stad de feitelijke hoofdplaats van Bourgondië was en Margaretha van Oostenrijk er in het Hof van Savoye verbleef. Hiëronymus van Busleyden (ca. 1470-1517) die in dit stadspaleis woonde, was lid van de Grote Raad van Mechelen, diplomaat, humanist, mecenas en verzamelaar.

Het Hof van Busleyden was gedurende drie eeuwen de zetel van de Mechelse Berg van Barmhartigheid. Het is een gebouwencomplex dat zijn definitieve vorm kreeg in de 17de eeuw en het werd samengesteld uit enkele gebouwen uit de eeuw voordien. Volgens onderzoek uitgevoerd begin 21ste eeuw maakt het huis van Busleyden maar een gedeelte uit van het huidige museum, heden is de inkomsthal er gevestigd. De oorspronkelijke aankleding en versiering is nagenoeg volledig vernield in de brand van 1914. Het stadspaleis is quasi heropgebouwd in de jaren 30 van de 20ste eeuw en in 2018 heropend als Museum Hof van Busleyden.

Het museum bezit zeven Besloten hofjes, een uitdrukking van 16e-eeuwse devotie. Een besloten hofje of beloken hofje is de naam van een type gesneden retabelkast die bestaat uit een ondiepe houten bak met daarin een aantal gebeeldhouwde figuurtjes en decoratieve en devotionele voorwerpen, die een religieuze voorstelling weergeven, gekaderd in een tuin.

Mechelen kende een bloeiende kunstproductie. Kunstenaars als Conrad Meit, Jan Gossart, Gerard Horenbout en Margaretha's hofschilder Bernard van Orley werden aangetrokken door de faam van het Hof van Savoye. Beeldsnijders zorgden dat de poupées de Malines  - houten, gepolychormeerde beeldjes - vanaf halverwege de 15e tot midden de 16e eeuw in de besloten hofjes hun plaats vonden. Ze werden als begeerd exportproduct verhandeld naar Spanje, Indië, de Filipijnen en Zuid-Amerika.

De Beiaardschool Jef Denyn in Mechelen heeft ook onderdak gevonden in het Hof van Busleyden. In de bovenste ruimte van de renaissancetoren bevindt zich de oefenbeiaard (met een gewicht van 2541 kg) van dit instituut. De 49 klokken op basis c2 (420kg) werden in 1953 door Marcel Michiels jr. uit Doornik gegoten. Het spel wordt hoofdzakelijk bespeeld door studenten van de beiaardschool die er op kunnen oefenen. 

Willem Vandenameele