Bronhuis Roopijpfontein - Torhout

Dit is de "Roopijpfontein" met bronhuisje of  "'t Torentje" aan de rand van het Wijnendalebos.

Het ontstaan van de "Roopijpbron" wordt verklaard door het hellingswater. Dit verschijnsel houdt verband met de plateauvorm, meer bepaald met het "Plateau van Wijnendale", dat hier een hoogte van 45 meter bereikt. De ondoordringbare kleilaag of kleiig gesteente - een kleilaag van tertiaire oorsprong - verhindert dat het grondwater diep doordringt. 

Door de grote watervoorraad onder het plateau zijn er zeven bronputten op de zuidelijke helling van het "Plateau van Wijnendale", die de oorsprong zijn van een aantal beken.

De vroegste geschiedenis van de Roopijpfontein houdt verband met de oorsprong van de Onze-Lieve-Vrouwkapel aan het Fonteinepad. Eén van de hypotheses is dat deze kapel zou zijn opgericht uit dank voor het ontdekken van een bron tijdens een zeer droge zomer, dit onder het bewind van graaf Boudewijn Hapken (1111-1129). Verdergaand op deze hypothese is het dan mogelijk dat het bronwater via een aarden buis naar het kasteel van Wijnendale werd afgeleid.

De benamingen "Roopype" en "Roopypfontein" verwijzen naar het "Roodeland" of "Roodestich".

Volgens literatuur zou het bronhuisje samen met een waterreservoir en een distributiebekken in 1884 gebouwd zijn om het water van de oude bron in de hoger gelegen weide op te vangen. Tijdens de oorlog plaatsen de Duitsers er een pomp om de troepen vlugger met water te bevoorraden; het verzamelbekken met beide spuwers wordt hierbij met een houten bekisting ontoegankelijk gemaakt.

willem vandenameele