Église Saint-Jean-Baptiste de Namur

De kerk werd gebouwd in de 13e eeuw en gerestaureerd in 1547, 1616 en, meer recentelijk, in 1890.

Dit gotische kalkstenen gebouw met onregelmatige plattegrond, dat zich aan de oostkant van het plein bevindt en voornamelijk in de 1e helft van de 16e eeuw werd gebouwd, valt op in het Naamse landschap door zijn barokke klokkentoren.

Aan weerszijden bevinden zich vijfhoekige of rechthoekige kapellen overdekt door een lantaarn uit 1709 aan de zuidkant en herbouwd na 1766 aan de noordkant door de architect Hubert-Joseph Pétiaux.

In het interieur bevindt zich een mooie reeks marmeren barokaltaren: hoofdaltaar (1683) met een schilderij van de doop van Christus door Johannes, toegeschreven aan Ykens. Maria-altaar in de zuidelijke kapel, gedateerd 1684 aan de uiteinden van de kroonlijst en met een cartouche in het midden van het fronton met het chronogram van 1709 dat de lantaarn dateert. Hedendaags altaar van de 'Vijf wonden van de Verlosser' in de noordkapel, met een Christusbeeld. In het noordertransept, renaissance altaar van het Heilig Sacrament (1641), met albasten beeldjes van de heiligen Petrus en Paulus, beeld van de verrezen Christus bovenaan en schilderij van het Laatste Avondmaal, toegeschreven aan Geis. Tegen de koorpijlers kleine altaartjes uit 1641: in het noorden een schilderij van de onthoofding van Johannes de Doper, toegeschreven aan Villebourts; in het zuiden een schilderij van de Heilige Anna, de Maagd en het Kind, toegeschreven aan A. van den Hecke.
In het zuidelijke dwarsschip een klassiek houten altaar (1656-1662), canvas rechts gesigneerd door de la Bouverie en gedateerd 1646.
Lodewijk XIV lambrisering en communiebank aan de noordkant.

Verder: Lodewijk XV meubilair: koorgestoelte, biechtstoelen, lambrisering, preekstoel en doksaal.

Willem Vandenameele