KZ Beendorf

Het concentratiekamp Beendorf nabij Beendorf bij Helmstedt bestond uit twee externe kampen van het KZ Neuengamme en het KZ Ravensbrück. De gevangenen moesten ondergronds, ter bescherming tegen bombardementen van de productiefaciliteiten, voor de luchtstrijdkrachten in twee schachten van zoutmijnen werken.
Vanaf maart 1944 werd er een kamp voor mannelijke en vanaf augustus een ander voor vrouwelijke KZ-geïnterneerden opgericht, om in twee ondergrondse zoutmijnen bij Beendorf en Morsleben op een diepte van 425 en 465 meter in productiefaciliteiten te werken. Belangrijke vliegtuigproductie werd, door de hiervoor opgerichte zogenaamde Jägerstab onder leiding van SS-Obergruppenführer Hans Kammler, ter bescherming tegen bombardementen ondergronds verplaatst. In augustus 1944 werden bovendien 2.500 Duitse, Sovjet-, Poolse en Franse vrouwelijke KZ-geïnterneerden, die uit het KZ Ravensbrück kwamen, als dwangarbeidsters ingezet. De vrouwen van het concentratiekamp produceerden niet alleen munitie, maar ook onderdelen voor het vliegtuig Me 262 en voor de raketten V1 en V2. De gevangenen werkten dagelijks twaalf uur aan machines voor de Berlijnse Askania Werke en voor het luchtvaartapparaat Hakenfelde GmbH, een dochteronderneming van Siemens. De ondergrondse schachten „Marie“ bij Beendorf en „Bartensleben“ bij Morsleben kregen de codenaam „Bulldogge“ en „Iltis“.

Wikipedia