Wilhelm-Ernst-Gymnasium Weimar

Het Wilhelm-Ernst-Gymnasium aan de Herderplatz 14 in Weimar werd in 1712 opgericht door hertog Wilhelm Ernst en is het oudste schoolgebouw van de stad. Hier gaven onder anderen de schrijvers Johann Gottfried Herder, Johann Heinrich Voß, Friedrich Wilhelm Riemer en Johann Karl August Musäus les. Het oude gymnasium is als alleenstaand monument aangemerkt en een van de weinige behouden profane gebouwen uit de preklassieke tijd in Weimar. Het ligt op een stedenbouwkundig prominente locatie in de oude stad en maakt als een van de drie Weimarse Herderlocaties deel uit van het ensemble "Klassiek Weimar", dat in 1998 door de UNESCO tot werelderfgoed werd verklaard.
Het Wilhelm-Ernst-Gymnasium werd in 1712 op verzoek van hertog Wilhelm Ernst van Sachsen-Weimar opgericht als nieuwe hertogelijke onderwijsinstelling voor getalenteerden in plaats van de oude stad- en landschool van 1561 onder de naam "Wilhelminum Ernestinum". Onder anderen werkten hier Johann Heinrich Voß, Friedrich Wilhelm Riemer en Johann Karl August Musäus als docenten. Na verschillende jaren van schoolgebruik nam in 1776 de naar Weimar benoemde Generalsuperintendent Johann Gottfried Herder de directie van het gymnasium op zich en kreeg als Ephorus tegelijkertijd de algemene supervisie over alle scholen van het hertogdom Sachsen-Weimar-Eisenach. Vanaf 1784 stelde grootvorst Karl August van Sachsen-Weimar-Eisenach de feestzaal van de gereformeerde gemeente ter beschikking voor kerkdiensten. Rond 1800 kreeg de school een tot dan toe lang gemiste schoolbibliotheek. In de 19e eeuw diende het gebouw verder als humanistisch gymnasium. Toenemende leerlingenaantallen leidden op 10 oktober 1887 tot de verhuizing naar een groter schoolgebouw aan de Weimarer Amalienstraße 4. Het oude gebouw aan de Herderplatz diende vanaf 1910 als Grootvorstelijk-Saksische bouwvakschool. Het Wilhelm-Ernst-Gymnasium werd slechts tot 1945 zo genoemd. In de DDR werd in het voormalige gymnasium in 1953 een museum voor natuurkunde ingericht. Bovendien huisvestte het gebouw het "Polytechnische Centrum" van de Weimarse scholen, met lesklassen en productievertrekken.

Wikipedia