Zijde Vereinigte Germania

De mijn Verenigende Germania is een voormalige steenkoolmijn in de Dortmundse wijk Marten. De mijn behoorde in de tweede helft van de 19e eeuw tot de belangrijkste mijnen in de regeringsstreek Arnsberg.
In 1842 werd de mutatie op de velden Oespel Nr. I en Oespel Nr. II ingediend. De velden werden later omgedoopt, Oespel Nr. I in Oespel en Oespel Nr. II in Anna. In 1844 werd de mutatie op het veld Oberpräsident ingediend. In 1845 volgde de mutatie op het veld Gustav en in 1846 de mutaties van de velden Gewalt en Theodor. In 1847 werd het veld Siebenstern gemuteerd. In hetzelfde jaar werden de vierkante velden Anna, Oespel, Theodor, Gustav, Gewalt en Oberpräsident verleend. Op 14 mei van het jaar 1850 werden het vierkante veld Siebenstern en een recht op ijzererts verleend. Nog datzelfde jaar werden de verleende velden samengevoegd tot Verenigde Germania. Bovendien werd dat jaar de vereniging Verenigde Germania opgericht. Als hoofdaandeelhouders stonden de twee glasfabrikanten Theodor en Gustav Müllensiefen geregistreerd, die samen 101 aandelen bezaten. In 1853 werden de velden Germania Fortsetzung I en II gemuteerd. Het jaar daarop werden de velden David en Germania Fortsetzung III gemuteerd. In 1855 werd het vierkante veld Germania Fortsetzung I verleend. De mijnrechtelijke vereniging Verenigde Germania begon op 1 juni van hetzelfde jaar met de afdiepwerkzaamheden voor de schacht Germania 1. De schacht werd aangelegd aan de huidige Steinhammerstraße. Al in juli vond er een sterke waterdoorbraak plaats waarbij 6,8 m³ water in de schacht stroomde. In december van hetzelfde jaar werd de schacht gepompt. Ook het daaropvolgende jaar waren er aanzienlijke waterinstromingen. Vanwege de sterke waterinstromingen verliepen de afdiepwerkzaamheden slechts langzaam. De schachtwanden moesten in dit gebied waterdicht gemetseld worden. Op 25 januari van het jaar 1856 werd het vierkante veld Germania Fortsetzung II verleend. Op 25 augustus van hetzelfde jaar bereikte de schacht bij een diepte van 38 meter het koollaag. De mijn maakte op dat moment deel uit van het gebied Dortmund. Op 2 maart van het jaar 1857 werd het vierkante veld Germania Fortsetzung III verleend. In hetzelfde jaar werd de schacht tot een diepte van 61 Lachter verder verdiept. Tijdens de afdiepwerkzaamheden werden vijf steenkoollagen doorboord. Deze lagen hadden een dikte van 20 tot 80 inches en een noordelijke inval van ongeveer 16 graden. In hetzelfde jaar werd bij een diepte van 98 meter de 1e bodem en bij een diepte van 129 meter de 2e bodem aangelegd. De bovenste bodem werd als ventilatielaag aangelegd.

Wikipedia