Kamp Neusustrum

Kamp Neusutrum was het vijfde van de vijftien Emslandlager. Lager V was gelegen nabij het dorp Neusustrum vlak over de grens bij Ter Apel.
Kamp Neusustrum werd in 1933 voor 1.000 gevangenen gebouwd. Aanvankelijk was het kamp bedoeld voor opsluiting van tegenstanders van het nationaalsocialisme. De bewaking bestond uit SS'ers, maar die werden binnen twee maanden afgelost door SA bewakers. De terreur van de SS was aanleiding om hen te vervangen door minder fanatieke bewakers. In de praktijk hebben de gevangenen daar niet veel van gemerkt. In 1934 werd het kamp een strafgevangenis nadat het was overgenomen door het ministerie van Justitie. In november 1935 werd een opvangstop uitgevaardigd, vanwege overbevolking. April 1937 kreeg het kamp een capaciteit voor 1500 gevangenen. Het kamp werd toen door 300 SA'ers en justitiemedewerkers bewaakt. De uitbreiding werd voornamelijk gebruikt om homoseksuelen gevangen te zetten. In de officiële Duitse lijst van concentratiekampen staat Neusustrum vermeld onder nummer 1053. In het kader van de Emslandlager wordt het kamp Lager V Neusustrum genoemd. Van eind 1940 tot eind 1943 werden in het kamp 1750 Polen gevangenen gehouden, samen met 450 Fransen en Belgen en 60 Joden. Deze laatsten had men uit alle Emstlandlager verzameld in Neusustrum. Vanaf 1944 werden uitsluitend nog door de Wehrmacht rechtbanken veroordeelden in het kamp opgenomen. In februari 1945 bevonden zich nog maar 281 gevangenen in Lager Neusustrum.

Wikipedia