Kasteel Hohenthurm

Het kasteel Hohenthurm in Saalekreis in Saksen-Anhalt is een kasteelcomplex op het terrein van de burcht in Hohenthurm. Van de burcht zijn de donjon en de kerk behouden. Mogelijk zijn er in de gebouwen verdere resten van de middeleeuwse burcht. De bebouwing aan de rand is goed traceerbaar.
De burcht Hohenthurm maakte oorspronkelijk deel uit van de Marke Landsberg. Het was in bezit van ministerialen, die burggrafen van Landsberg waren. De eerste vertegenwoordiger was een in 1244 genoemde Arnoldus de alta turri. De Thüringer landgraaf, Albrecht de Verdorven, verpandde de heerschappij als onderdeel van de markgraafschap Landsberg aan de askanische markgraaf Heinrich van Brandenburg, uit wiens handen het als pand weer aan hertog Magnus van Braunschweig kwam. Friedrich II, de Ernstige, markgraaf van Meißen, kocht in 1347 de Marke Landsberg terug voor 8000 schock groschen. Daarbij werd Hohenthurm aan het burchtdistrict Reideburg toegevoegd en bleef uiteindelijk bij het aartsbisdom van Magdeburg. De laatste ministeriaal, Hans van Hoen Torn, werd in 1385 door aartsbisschop Albrecht met hof, kerk en alle rechten, leengoederen en rente belast. In 1398 stierf de familie van Hohenthurm uit. Het afgebroken leengoed werd in 1398 opnieuw toegewezen aan Leonhard van Steuben. Deze verkocht het in 1418 aan Otto van Dieskau, deze aan Klaus van Trotha, van wie het in 1438 door Hans van Rauchhaupt werd overgenomen. Tot 1653 bezat de familie van Rauchhaupt bijna ononderbroken Hohenthurm. In 1570 werd de burcht door de geschiedschrijver Torquatus als vervallen aangeduid.

Wikipedia