Millingegraven

De Geraer Mühlgraben is een rechter zijarm van de Witte Elster, die uitsluitend binnen de stadgrenzen van Gera loopt.
Oorspronkelijk was de Mühlgraben een natuurlijke zijarm van de Elster, die ook het water van de Gessenbach samen met Zaufensgraben en van de Leumnitzer Bach en Bieblacher Bach opnam. Alternatief kan de oorspronkelijke Mühlgraben ook worden gezien als de benedenloop van de Gessenbach, waarin een aftakking van de Elster en de genoemde beken uitmondden. De loop veranderde net als die van de Elster vaker, vooral na overstromingen in het relatief brede en ondiepe Elstertal daar. Rechtstreeks en kanalisatie als gevolg van de vestiging in het dal waren verdere factoren die de loop van de Mühlgraben beïnvloedden. Voor zijn verlegging eind jaren '60 was de Mühlgraben als open stroom 6350 m lang. Hij begon, net als vandaag, boven de grote Elsterweir in Gera-Zwötzen, dat in de 17e eeuw werd gebouwd. Hij stroomde door de stad van zuid naar noord en kruiste het centrum slechts enkele meters ten westen van het Goethegymnasium en het Museum. In Gera-Untermhaus kwam hij via twee armen weer in de Elster uit, rond het Fasaneninsel. De in de 19e eeuw aangelegde spoorlijn door Gera kruist de Mühlgraben tweemaal. Omdat de Gessenbach na zware regenval vaak sedimenten uit het Gessental aanvoerde en de waterkwaliteit van de Mühlgraben beïnvloedde, werd deze over de Mühlgraben via een trogbrug geleid en mondde daarna direct in de Elster uit. Met de heropbouw en herinrichting van het centrale deel van Gera vanaf midden jaren '60 werd de Mühlgraben steeds verder verkapt en verdween uit het stadsbeeld. Met de bouw van de zuidoostelijke ringweg werd de Mühlgraben direct naar het westen in de Elster geleid. In verband met de Bundesgartenschau 2007 in Gera waren er inspanningen om de Mühlgraben te renatureren en weer als open water in het stads- en landschapbeeld op te nemen, maar de rivierbedding is ook vandaag de dag grotendeels opgedroogd.

Wikipedia