Stiftskerk Walbeck

De Stiftskerk Walbeck is de ruïne van een Ottoonse stiftskerk in Walbeck, een stadsdeel van Oebisfelde-Weferlingen in de Landkreis Börde. De ruïne die in grote delen van de oorspronkelike staat bewaard is gebleven, ligt op een kalksteenrots 25 meter boven de Allertal en biedt waardevolle inzichten in de bouwtechniek uit de Ottoonse tijd. Tegenwoordig is de ruïne een stop op de Route van de Romaanse Architectuur.
Het Stift Walbeck werd in 942 gesticht door graaf Lothar II op zijn kasteel als huisklooster van de Walbecker graven. De aanleiding voor de stichting was dat Lothar zich in 941 had aangesloten bij een samenzwering van hertog Heinrich van Beieren tegen diens broer koning Otto I, die echter werd onthuld. Lothar werd aanvankelijk, net als de meeste laaggeplaatste samenzweerders, ter dood veroordeeld, maar verkreeg door bemiddeling van zijn vrienden gratie. Hij verloor, behalve zijn allodiale goederen, al zijn bezittingen en werd daarnaast verplicht om de kerk te bouwen, die op zo’n manier in zijn kasteel geplaats was dat de militaire waarde ervan sterk verminderd was. De bekendste persoon uit de geschiedenis van het stift was de chroniqueur en bisschop Thietmar van Merseburg, die als kleinzoon van de stichter Lothar vanaf 1002 de proost van het kanunnikestift was. In deze hoedanigheid wijdde hij in 1015 de kerk opnieuw in, die vier jaar eerder door een brand was beschadigd. Waarschijnlijk in dit verband ontstond ook de Walbecker klok, een van de oudste nog bestaande kerkklinkers, die zich momenteel in de verzameling van het Bodemuseum in Berlijn bevindt. Thietmar heeft ook het stichtingsverhaal van Walbeck overgeleverd. In 1219 werden de resten van het kasteel afgebroken na het uitsterven van de Walbecker graven, waarbij ook de na de brand gebouwde westtoren van de kerk werd verwijderd. Het kanunnikestift St. Maria werd in 1229 ondergebracht bij het domkapittel van Halberstadt. In 1591 werd het stift gereformeerd. In de daaropvolgende periode begon de kerk te verrotten. In 1731 vonden er al vele jaren geen diensten meer in de kerk plaats. In 1810 werd het stift definitief opgeheven.

Wikipedia