Château du Pflixbourg

De site van Plixbourg werd zeer vroeg bewoond, misschien al sinds de bronstijd, en werd opnieuw bewoond in de 13e eeuw. Het verschijnt voor het eerst in 1220. Gelegen op een hoogte van 425 meter is het een belangrijke militaire plaats, een garnizoensburcht, een echte sluis tussen de vlakte en het Fechtdal.

Het was de residentie van Conrad Werner de Hattstatt, keizerlijk baljuw, aan het eind van de 13e eeuw. Zijn vrouw Stephanie, gravin van Ferrette, stierf hier ook.

Na verschillende eigenaren te hebben gehad van de 14e tot de 15e eeuw, kwam het in handen van Gaspard de Schlick, vice-kanselier van keizer Sigismund. Het werd in 1434 verkocht aan Smassmann de Ribeaupierre en schijnt tijdens een conflict tussen de nieuwe eigenaar en de Sires van Hattstatt te zijn vernietigd. Onbewoonbaar geworden, werd het aan de natuur overgelaten.

De Pflixbourg heeft een veelhoekige vorm en een doorlopend voetpad. Het bevat een kerker, een cisterne, accommodatie en bijgebouwen. Het is verdeeld in drie niveaus: kelder, begane grond en een bovenverdieping met de adellijke woonvertrekken. Het kasteel werd in één keer gebouwd met graniet als basismateriaal

Het werd opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten in 1968.

EEN KASTEEL - EEN LEGENDE:
In de ruïnes van de Pflixbourg-toren verschijnt nog steeds een Witte Dame. Volgens de legende werd een mooie prinses ooit door een fee veranderd in een monster, half vrouw, half draak. Alleen een ridderkus kon haar vorm herstellen.

DATAtourisme France