Château du Pflixbourg

De site van Plixbourg werd al heel vroeg bewoond, misschien al vanaf de bronstijd, en werd opnieuw bewoond in de 13e eeuw. Het wordt voor het eerst vermeld in 1220. Het ligt op een hoogte van 425 meter en was een belangrijke militaire site, een garnizoensburcht en een echte sluis tussen de vlakte en de Fechtvallei.

Het was de residentie van Conrad Werner de Hattstatt, keizerlijk baljuw, aan het einde van de 13e eeuw. Het was ook hier dat zijn vrouw Stéphanie, gravin van Ferrette, stierf.

Na verschillende eigenaars te hebben gehad tussen de 14e en 15e eeuw, kwam het in handen van Gaspard de Schlick, vice-kanselier van keizer Sigismund. In 1434 werd het verkocht aan Smassmann de Ribeaupierre en het schijnt te zijn verwoest tijdens een conflict tussen de nieuwe eigenaar en de Sires de Hattstatt. Omdat het onbewoonbaar was geworden, werd het aan de natuur overgelaten.

De Pflixbourg is veelhoekig van vorm, met een doorlopende borstwering. Het bevat een donjon, een regenbak, woonvertrekken en bijgebouwen. Het is verdeeld in drie niveaus: kelder, begane grond en een bovenverdieping met de adellijke woonvertrekken. Het kasteel werd in één keer gebouwd met graniet als basismateriaal.

Het werd in 1968 toegevoegd aan de Aanvullende Inventaris van Monumenten.

Er wordt gezegd dat een witte sluier sluipend uit een deuropening glipt, dat het geritsel van een tuniek over de vloer glijdt? Dan ben je waarschijnlijk net de geest van de Witte Dame van Pflixbourg tegengekomen. Het zou de verdwenen ziel zijn van gravin Stéphanie de Ferrette, echtgenote van de grootbaljuw, die van verveling stierf in dit afgelegen kasteel in 1276.

DATAtourisme France