Slag bij Lewes

De Slag bij Lewes was een van de twee belangrijkste slagen van het conflict dat bekendstaat als de Tweede Baronnenoorlog. Het vond plaats bij Lewes in Sussex, op 14 mei 1264. Het markeerde het hoogtepunt van de carrière van Simon de Montfort, 6e Graaf van Leicester, en maakte hem de "onkroonde koning van Engeland". Hendrik III verliet de veiligheid van het Kasteel van Lewes en St. Pancras Priorij om de baronnen in de strijd te betrekken en was aanvankelijk succesvol, zijn zoon Prins Edward versloeg een deel van het baronale leger met een cavalerieaanval. Echter, Edward achtervolgde zijn prooi van het slagveld af en liet de mannen van Hendrik kwetsbaar. Hendrik was gedwongen een infanterieaanval op Offham Hill te lanceren waar hij werd verslagen door de mannen van de baronnen, die de heuveltop verdedigden. De royalisten vluchtten terug naar het kasteel en de priorij en de koning was gedwongen de Mise van Lewes te ondertekenen, waarmee hij veel van zijn bevoegdheden aan Montfort afstond.

Hendrik III was een impopulaire monarch vanwege zijn autocratische stijl, blijk van favoritisme en zijn weigering om met zijn baronnen te onderhandelen. De baronnen legden uiteindelijk een grondwettelijke hervorming op, bekend als de Bepalingen van Oxford, aan Hendrik op, die vroeg om een driemaandelijkse vergadering onder leiding van Simon de Montfort om over regeringsaangelegenheden te discussiëren. Hendrik probeerde te ontsnappen aan de beperkingen van de bepalingen en vroeg Louis IX van Frankrijk om te bemiddelen in het geschil. Louis stemde in met Hendrik en vernietigde de bepalingen. Montfort was hier boos over en kwam in opstand tegen de koning samen met andere baronnen in de Tweede Baronnenoorlog.

Wikipedia