kathedraal san remo

De Kathedraal van San Siro (Insigne collegiale Basilica Kathedraal van San Siro) is het oudste religieuze gebouw en een van de belangrijkste voorbeelden van romaanse architectuur in het westelijke Ligurië. Gelegen in het historische centrum, op het plein, werd het in de 12e eeuw gebouwd.

Volgens de traditie dateert de eerste Christelijke kerk uit 881, op de plaats waar de Bisschop Siro, later heilige, meestal de mis vierde. Op dezelfde plaats werd voor een tijd ook het graf van San Romolo di Genova gevonden. Maar de kerk zoals we die vandaag de dag kennen, werd aan het begin van de 12e eeuw in Romaanse stijl gebouwd door meesters uit Como, en de vroegste documenten die het bestaan ervan bevestigen zijn akten van 1147, opgesteld door de stadsraad. Binnen in de kerk sloeg de aartsbisschop van Genua, Jacopo da Varagine, op 6 juni 1297 in een ceremonie de stadsrechten over aan de Doria en De Mari, welke duurden tot 1319. In 1530 kreeg de kerk de titel "Geselecteerde collegiale". In 1544 arriveerde de Turkse kaper Khayr al-Din Barbarossa in de wateren bij de haven van Sanremo, hij landde om voorraden in te slaan, sommige vrijbuiters accepteerden dit niet en gingen de Collegiale Kerk van San Siro binnen om een overval uit te voeren maar vonden niets (alle waardevolle spullen waren verborgen binnen de muren) en vernielden het altaar van de kerk. Vanaf 1619 begon een reeks veranderingen die voornamelijk de romaanse apsissen en de priester beïnvloedden en die de primitieve romaanse structuur in barokstijl transformeerde in 1668. De kerk leed ernstige schade op 30 september 1745 na een bombardement uitgevoerd door een Britse marineformatie onder bevel van admiraal Rowley, wat leidde tot de instorting van een deel van het dak en de gevel. In 1753 verzamelde de Bel van san Siro, liefkozend "Bacì" genoemd door de sanremesi, de burgers van Sanremo en begon de opstand tegen de heerschappij van de Republiek Genua, ondertussen onder leiding van de familie Doria. Na de onderdrukking van de opstand in de stad, liet Commandant Augustine Pinelli uit straf de toren afbreken, die opnieuw in barokstijl werd herbouwd, terwijl de Bel naar Genua werd verplaatst als oorlogssport en in het Ducale Paleis van Genua werd geplaatst. In 1901 begon een grote restauratie van het romaanse uiterlijk door alle barokke overlagen zowel binnen als buiten de kerk af te breken, na een lange onderbreking werden de werkzaamheden officieel afgesloten in 1948. In 1947 werd de kerk een minor basiliek en uiteindelijk in 1975 de Kathedraal.

Camino