Palazzo del Rettorato - Siena - Toscane

Het Palazzo del Rettorato van de Universiteit van Siena (voormalig klooster van San Vigilio), gelegen in de Via Banchi di Sotto, vertegenwoordigt het hart van de glorieuze en eeuwenoude Sienese universiteit. Het werd officieel de zetel van de universiteit vanaf 1815 toen, na het einde van het Napoleontische tijdperk en Ferdinand III van Habsburg-Lotharingen werd hersteld op de troon van het Groothertogdom Toscane, de universiteit hervatte haar reguliere academische activiteit.

In die tijd had het gebouw, dat al verschillende religieuze ordes huisvestte, grote renovaties nodig en de Sienese Agostino Fantastici, de belangrijkste lokale architect van die tijd, was de eerste hoofdrolspeler. Fantastici werd belast met de bouw van de zogenaamde Aula Magna Storica op de eerste verdieping van het gebouw.

Palazzo del Rettorato-interieur hof

Andere veranderingen aan het gebouw zijn aan het einde van de negentiende eeuw te danken aan Giuseppe Partini, al auteur van restauraties in de Duomo, in de basiliek van San Francesco en op piazza del Campo, die een referentiepunt was geworden voor iedereen die wilde ingrijpen op historische Sienese gebouwen.

De laatste belangrijke transformaties van het gebouw dateren uit het fascistische tijdperk toen, in opdracht van de rector Gianni Petragnani, de ingenieur Guido Bonci Casuccini veranderingen in de bestaande kamers en de bouw van een nieuwe aula magna ontwierp. Voor het artistieke deel wendde Bonci Casuccini zich tot de inspiratie van de eclectische Arturo Viligiardi, een voormalige leerling van Giovanni Duprè, protagonist van de Sienese artistieke wereld van het begin van de twintigste eeuw.

Op de pseudo-renaissance Partinische binnenplaats bevinden zich onder andere sculpturale werken van Goro di Gregorio, Pietro Tenerani en Giuseppe Romolo Molteni. Het monument in het midden van de binnenplaats, al zichtbaar vanaf de Via Banchi di Sotto, is een werk uit 1893 gewijd aan de gevallenen van Curtatone en Montanara gebeeldhouwd door Raffaello Romanelli.

Willem Vandenameele