Watertoren (Meije)

De watertoren in Meije is ontworpen door architecten Posthumus Meyes en Van der Linden en is gebouwd in 1931–1932 door aannemersbedrijf Bollen uit Hilversum in opdracht van de toen nieuwe waterleidingmaatschappij De Elf Gemeenten naar ontwerp van Ingenieursbureau Dwars, Hederik en Verhey. Als je de toren van verweg en dichtbij hebt bekeken lijkt het op een Raket vandaar soms de bijnaam kernraket. De toren staat meer bekend onder de naam Pietje Potlood of het zoutvat. De toren is in bezit van drinkwaterbedrijf Oasen en heeft de status van rijksmonument.

De toren heeft een hoogte van 57,65 meter en een waterreservoir boven in de toren met een inhoud van 450 m3. De kleine raampjes in de strakke gevel en een opvallende daklijst zorgen toch voor fraaie detaillering. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de toren een baken voor vliegers van zowel Duitse als geallieerde zijde.

In 1977 is de toren gerestaureerd. Naast duizend liter reparatiemortel ging er ook nog eens tweehonderd liter witte betonverf over de buitenzijde, waarmee de toren zijn huidige uiterlijk kreeg.

De meijertoren heeft ook het fabeltje dat er een kernraket in zit. Die kernraket zou hier gebracht zijn door de Amerikanen tijdens de koude oorlog en om het te verstoppen hebben ze hem in een toren gestopt en gezegt dat het een watertoren is. Dit ook weer om zijn uiterlijk.

Bron: Wikipedia

Wandelsport.info