Bełżec

Vernietigingskamp Bełżec , bij de plaats Bełżec in het Lublin-district in Polen, was het eerste Duitse vernietigingskamp dat gedurende de Tweede Wereldoorlog door de nazi's - in het kader van Aktion Reinhard tijdens de Holocaust - werd gecreëerd.

In 1942 werden de eerste gevangenen naar Bełżec gedeporteerd. De plek waar het vernietigingskamp gebouwd werd had gedurende 1940 al gediend als werkkamp voor gearresteerde Poolse Joden. Op 13 oktober 1941 gaf Heinrich Himmler de SS-Brigadeführer van het gebied, Odilo Globocnik, de opdracht om een concentratiekamp te bouwen. Bełżec werd uitgekozen als locatie omdat het op de grens van twee districten lag. Joden uit beide gebieden konden dus naar hetzelfde kamp worden gedeporteerd. Ook was er al een treinspoor aanwezig, wat vervoer naar het toekomstige vernietigingskamp versoepelde. Onder andere Lviv was aan deze spoorlijn gelegen. Bovendien was door de arbeiders van het voormalige werkkamp een gat gegraven, dat oorspronkelijk een militaire functie had, maar dat nu als massagraf dienst kon doen. In november 1941 begon SS-Obersturmführer Richard Thomalla met de bouw, geholpen door twintig aangewezen Poolse burgers en zeventig Russische krijgsgevangenen. Het kamp werd in maart 1942 voltooid. De leiding over Bełżec werd gegeven aan Christian Wirth en Gottlieb Hering, die beiden bij de Duitse politie hadden gewerkt en actief betrokken waren geweest bij Aktion T4, het euthanasie-programma van het Derde Rijk. Wirth was ook verantwoordelijk voor het vergassen van gehandicapten in Brandenburg in de jaren dertig.

Wikipedia