Paleis van de hertogen van Bragança - Guimarães

Het Paço dos Duques werd gebouwd door de achtste graaf van Barcelos (en later de eerste hertog van Bragança), D. Afonso, de buitenechtelijke zoon van koning João I en D. Inês Pires Esteves. Het werd gebouwd tussen 1420 en 1433.

D. Afonso reisde door Europa voor diplomatieke verplichtingen en op eigen initiatief. Hij reisde naar Engeland, Schotland, Spanje, Frankrijk en Italië, en nam ook deel aan militaire campagnes in Ceuta. Deze reizen beïnvloedden zeker zijn manier van kijken naar de wereld en zijn manier van leven, en beïnvloedden ook de manier waarop hij zijn paleis in Guimarães bouwde.

Vermoedelijk werd het paleis in de jaren 1500 nog gebruikt als residentie van de hertogen van Bragança, maar raakte het daarna geleidelijk in verval. Een bewijs van deze leegstand is de toestemming die in 1666 werd gegeven aan de kapucijner monniken van Guimarães om er steen uit te halen voor de bouw van hun klooster.

In de 19e eeuw, tijdens de Franse invasies, werd het paleis omgebouwd tot militaire kazerne. En in de volgende eeuw, tijdens het Estado Novo-regime, werd het Paço dos Duques herbouwd, in eerste instantie door architect Rogério de Azevedo. Dit werk vond plaats tussen 1937 en 1959 en het werd ingehuldigd op 25 juni 1959, het jaar waarin het de officiële residentie van de president van de Republiek in het noorden van het land werd.

Willem Vandenameele