Slag bij Malachov

De Slag bij Malachov was een veldslag van de Franse en Britse geallieerden tegen de Russen in de Krimoorlog op 7 september 1855 als onderdeel van de Belegering van Sebastopol. Het Frans leger onder generaal Patrice de Mac-Mahon bestormde de redoute van Malachov terwijl de Russen een gelijktijdige aanval van de Britten op de meer zuidelijke redan afsloegen. De Franse zouaaf Eugène Libaut hees de Franse vlag op de top van de Russische redoute. De slag bij Malachov leidde tot de val van Sebastopol op 9 september na 11 maanden belegering.

Tot 1784 waren de versterkingen rond Sebastopol bestemd om de haventoegang, de stad en de marinebasis te beschermen. In 1837 begonnen de Russen met versterkingen in de omliggende heuvels. Een belangrijk steunpunt vormde de Malachov-koergan graat, 4 km ten zuidoosten van de stad. Er stond een stenen toren met twee verdiepingen van 8 meter met 15 meter diameter, waarop de Russen vijf kanonnen van 18 pond hadden opgesteld.
De haven van Sebastopol aan de monding van de Tsjornaja werd beschermd door oorlogsschepen van de Keizerlijke Russische Marine en door forten uit graniet.
Luitenant-kolonel Eduard Totleben had alle stellingen versterkt.

Wikipedia