Grant Park

Grant Park is een groot stadspark tussen het zakencentrum en het Michiganmeer in de Amerikaanse stad Chicago.
Het wordt in het noorden begrensd door Randolph Street, in het westen door Michigan Avenue en in het oosten door het Michiganmeer / Lake Shore Drive. In het zuiden wordt Grant Park begrensd door Roosevelt Road en McFetridge Drive, waarna het parkgebied over gaat in Burnham Park.

De gronden tussen Michigan Avenue en het meer werden op 29 april 1844 door het stadsbestuur officieel bestemd als park en werd in 1847 toepasselijk Lake Park genoemd. Het gebied stond vervolgens onder grote druk door kusterosie, waarna de Illinois Central Railroad bereid werd gevonden een golfbreker te bouwen in ruil voor goedkeuring voor de aanleg van een buitengaatse spoorlijn op een trestlebrug evenwijdig aan de kust. Na de Grote Brand van 1871 werd het gedeelte tussen de brug en de kust gebruikt als puinstort, waardoor het potentiële parkgebied groeide.
In 1896 werd de kuststrook verder uitgebreid met nieuwe aanplempingen in het meer.
Het Lake Park werd in 1901 vervolgens hernoemd tot Grant Park naar de generaal en president Ulysses S. Grant, die tevens inwoner van de staat Illinois was.

Wikipedia