Blauhöhle

De Blauhöhle is het grootste grottenstelsel in de Schwäbische Alpen in Zuid-Duitsland. De Blauhöhle is vermoedelijk ontstaan in de tijd dat de Donau nog door het Blaudal stroomde. Sinds de verplaatsing van de Donau stromen er verschillende kleine rivieren door dit dal: de Schmiech, de Ach en de Blau. Het grottenstelsel begint ongeveer 21 meter onder water aan de voet van de Blautopf. Het loopt westwaarts en noordwestwaarts, stijgt en daalt een aantal keren, tot het na een horizontale afstand van ongeveer 1200 meter boven het grondwaterniveau uitkomt en uitmondt in de tweede grote, met lucht gevulde ruimte. De maximale diepte van de grot onder water is 42 meter.
Deze grot werd in 1985 voor het eerst ontdekt door Jochen Hasenmayer, die haar Mörikedom noemde. Hasenmayers duikongeluk in de Wolfgangsee leidde tot een lange onderbreking van het onderzoek. De afgelopen jaren is de grot verkend door de Arbeitsgemeinschaft Blautopf, een team van grotduikers uit verschillende regio's. Deze groep heeft vooruitgang geboekt in de verkenning van de grot, onder meer door de precieze route naar de Mörikedom in kaart te brengen. De verbetering van de onderwaterademhalingstechnologie, met name de rebreather, heeft langere duiken met minder gewicht mogelijk gemaakt. De ontdekking van het Wolkenschloss, een andere grote, met lucht gevulde grot, en de zogenaamde Landweg, een lange, open grotrivier achter de Mörikedom, waren grote successen voor de Arbeitsgemeinschaft.

Wikipedia