‘Een kar die ratelt op de keien’…Tot in de jaren 1950 haalde Staf Christens (1909-1984) in Haasrode dagelijks melk op met paard en kar. Voor dag en dauw hadden de keuterboerinnen hun koe gemolken en de melkkruik aan de deur gezet. Ze werd van deur tot deur opgehaald en naar Leuven vervoerd; op de terugweg was de kar geladen met veevoeders van ‘De Stordeur’. Reine bracht van de bakkers in de stad koeken mee van de dag voordien. De kinderen van het dorp zagen hen graag terugkomen. Volg Staf en Reine op hun dagelijkse ronde.
De route gaat op het uiterste punt tot aan de Bremberg en de ‘trou d’Haesrode’, het ‘gat van Haasrode’. Dorpsnamen die eindigen op –rode refereren naar het rooien van bosgrond. In dit geval ontstond het dorp Haasrode in de 16de eeuw door het rooien van een deel van het ‘Mollendaalbos’. Dit was het dorp van de kluizenaars, keuterboeren en kasseileggers. Godsvrucht en legendes, honger- en oorlogsplagen, werklust en handelszin zetten deze landelijke plek in de schaduw van Leuven op de kaart.