Klooster Ziesar

In de Brandenburgse bisschopsstad Ziesar bestonden in de middeleeuwen twee kloosters: een Franciscaner klooster in de 13e eeuw en een cisterciënzersklooster van de 14e eeuw tot de Reformatie. De behouden kloostergebouwen zijn aangemerkt als monumenten.

Al vanaf het jaar 1226, het sterfjaar van Franciscus van Assisi, zijn broeders van de in 1210 opgerichte Franciscanerorde in de stad Ziesar, een residentie van de Brandenburgse bisschop, aangetoond. De Brandenburgse bisschop Gernand ondersteunde de vestiging. De Ziesarse pastoor Helias, met de titel „Magister“ een geleerde priester, schonk het convent in Ziesar aan de orde. Het Franciscaner klooster heeft slechts enkele decennia bestaan, omdat er in Ziesar oorlogsomstandigheden waren. Al rond 1250 – vroegst in 1237, laatst in 1258 – verhuisden de bedelmonniken naar de veel grotere oude stad Brandenburg, waar zij vervolgens het klooster en de kerk St. Johannis nabij de Havel oprichtten. Pastoor Helias had blijkbaar nauwe contacten met de Franciscanen, want zij vervoerden zijn relikwieën naar Brandenburg en plaatsten ze, gekleed in een Franciscaner habijt, in hun nieuwe kloosterkerk.

Wikipedia