Zuid-Limburgs delfstoffenlandschap

Het landschap van de Oostelijke Mijnstreek is nog erg beïnvloed door het mijnbouwverleden, ook al eindigde op 31 december 1974 de steenkolenwinning met de sluiting van de mijn Oranje-Nassau I te Heerlen. Je herkent hier de "mijnkoloniën". Dit zijn kleine dorpen waarin kompels en andere mijnarbeiders woonden. Toen eind 19de eeuw en begin 20ste eeuw bleek dat grote hoeveelheden arbeiders nodig waren voor de winning van steenkolen, vreesden kerken en industriëlen dat deze arbeiders socialistisch zouden worden. De mijnkoloniën werden daarom opgezet als kleine dorpen, gescheiden door stukken landbouwgrond. Conform de verzuiling werden mensen van eenzelfde kerk bij elkaar in de wijk gehuisvest. De Oostelijke Mijnstreek bestaat daardoor uit vele, kleinere kernen terwijl de totale bevolking en bevolkingsdichtheid erg hoog zijn. De Westelijke Mijnstreek werd opgebouwd rond de Staatsmijn Maurits. De Westelijke Mijnstreek omvat onder meer de kernen Geleen, Sittard, Beek, Stein en Schinnen. Schinnen is landelijker van aard en vormt een bufferzone tussen de Westelijke Mijnstreek en de Oostenlijke Mijnstreek.

Dromos