Klooster Chiaravalle Milanese

Het klooster Chiaravalle Milanese, ook wel Santa Maria di Rovegnano genoemd, is een cisterciënzersabbey in Lombardije. Het ligt vandaag de dag op het platteland, nabij het dorp Chiaravalle in de gemeente Milaan, tussen de stadsdelen Vigentino en Rogoredo, binnen het Parco agricolo Sud Milano.

Het klooster werd in 1135 opgericht als een directe dochterklooster van de primaire abdij Clairvaux, waarschijnlijk door Bernhard van Clairvaux zelf. Het motief was vermoedelijk het versterken van de positie van paus Innocentius II tegen de tegenpaus Anaklet II. In 1138 werd het voor het eerst als abdij genoemd. Door belangrijke stichtingen uit Milaan ontwikkelde het klooster zich snel tot de belangrijkste cisterciënzersnederzetting in Noord-Italië. Het klooster kreeg al snel ondergeschikte of door hem opgerichte kloosters zoals Cerreto, Chiaravalle di Fiastra en Follina. In 1236 werd ook het klooster Capolago aan hem onderworpen. De kerk, waarvan de bouw tussen 1150 en 1160 begon, werd in 1221 ingewijd. In 1443 werd de abdij in commende gegeven. Commerciële abten waren onder anderen de latere pausen Julius II en Clemens VII. In 1494 werd Chiaravalle Milanese organisatorisch verenigd met San Ambrogio in Milaan. In 1497 voegde het zich bij de Italiaanse cisterciënzerscongregatie. In de renaissance werd het versierd door talrijke kunstenaars, waaronder Bernardino Luini en Fiammenghini. In 1798 werd de abdij opgeheven door de Cisalpijnse Republiek, maar in 1952 werd er weer een cisterciënzerspriorij opgericht en op 16 september 2017 werd Stefano Zanolini als abt aangesteld. Een deel van het complex, waaronder de grote kruisgang van Donato Bramante en het gebied van de novicen, werd afgebroken tijdens de bouw van de spoorlijn Milaan-Genua in 1860. In 1894 werd het complex verworven door de Milaanse monumentenbescherming. Sindsdien worden er restauratiewerken uitgevoerd.

Wikipedia