Spigotmortier

De spigotmortier, ook wel bekend als de ‘Blacker Bombard’ was een antitankwapen voor infanteristen. Het wapen was oorspronkelijk bedoeld voor de Home Guard, maar in feite werd het ook gebruikt door sommige eenheden die de kustverdedigingswerken bemanden. De spigot kon op verschillende manieren worden gebruikt, maar meestal plaatste men hem op een betonnen voetstuk met een uitstekende metalen staaf waarop het wapen kon worden vastgezet. Het wapen kon een 20-ponds zeer explosieve bom, die tanks en andere pantservoertuigen kon beschadigen, ongeveer 80 meter afvuren. De vuursnelheid lag tussen zes en twaalf schoten per minuut en omdat iedere bom handmatig aan de voorzijde moest worden geplaatst, was camouflage van de spigotposten belangrijk. Hoewel de spigot draagbaar was en vanaf een metalen onderstel kon worden afgevuurd, werd in de meeste gevallen de voorkeur gegeven aan een vaste positie. Bij statisch gebruik werd voor de bemanning, bestaande uit drie tot vijf man, meestal rondom een put gegraven die vaak met beton werd versterkt en van kluizen voor de munitie werd voorzien. Bij gebruik in een anti-invasieverdedigingswerk werden spigotmortierposten gecombineerd met andere verdedigingswerken, in het bijzonder wegversperringen.

worldwar2heritage