Plateau d'Albion

Het Plateau d'Albion wordt op meeslepende wijze beschreven door Stefan Hertmans in zijn schitterende roman De Bekeerlinge: 'Ik bereik het eenzame Plateau d'Albion, waar de geheimzinnige avens liggen, de mergelputten die zo onpeilbaar diep zijn dat je geen geluid hoort wanneer je er een steen in gooit. Soms zie je vogels dwarrelen in de donkere diepte, op zoek naar blinde insecten. Een kille tocht slaat omhoog uit de complexe ondergrondse grottengangen: ergens moet zich een onbereikbare doortocht naar een ander kant bevinden. Die enorme, plompverloren in de droge vlakten ligende lmbo's zijn aanzuigend; je duizelt wanneer je de rand nadert. Oerbeeld van de ingang tot de onderwereld. Soms ligt er wat roestig prikkeldraad omheen, platgetrapt door de enkele avonturiers die deze verborgen plekken opzoeken. Er gaan verhalen over collaborateurs die na de oorlog in de putten zijn gegooid. Gangsters die er hun concurrenten in hebbn geduwd.'

Het zijn geen mergelputten maar verdwijngaten gekend als 'sinkholes' in het kalkgesteente. Maar op dat geologische detail na blijft het een fantastische beschrijving.

Dromos