Grot van Saint - Honorat - Estérel

Dit oratorium was de kluizenaarswoning van Saint Honorat.

Binnenin de grot vind je een klein altaartje, vaak versierd met kaarsjes, Mariabeeldjes, religieuze symbolen (kruisbeelden, ex-voto’s). Bezoekers laten er soms stenen, briefjes of bloemen achter — als persoonlijke gebeden of dankbetuigingen.

De grot is geen gegraven kapel maar een natuurlijke holte in het vulkanische gesteente van het Estérelmassief. Door eeuwenlange erosie is een beschutte opening ontstaan, net groot genoeg om rechtop in te staan en te zitten.

Geboren in 355 in Toul, komt hij uit Gallië, ook wel " België " genoemd. Terwijl hij in 373 de pelgrimstocht naar Palestina ondernam, stierf zijn oudere broer " Venance " in Griekenland . Gedemoraliseerd en ziek gaf hij zijn reis op en keerde terug naar Italië en vervolgens naar de Provence. Hij werd in Fréjus verwelkomd door bisschop " Léonce ", die hem aanraadde een afgelegen toevluchtsoord te zoeken, omdat hij al beroemd was en daardoor te veel problemen had. In 375 vestigde hij zich onder de  Mont Cauroux " (later omgevormd tot " Pic du Cap Roux ").

Poëtischer is de legende die rond 1245 werd verteld door de troubadourmonnik Raymond de Féraud (geboren in Nice) in zijn " Vida de Saint HONORAT ":

           "... de toekomstige heilige, vergezeld door zijn geestelijke vader Sint CAPRAIS, die noch de kou noch de noordenwind vreesde, vertrok naar de berg, langs de "Maure" ( het wilde en donkere woud ). In de ochtend arriveerden ze op het strand van Agaï en smeekten Jezus Christus om hulp bij hun onderzoek. Een witte wolvin verscheen met haar welpen, die naar voren kwamen en hen uitnodigden haar te volgen. Ze leidde hen langs de Refteu (de Hark ) naar een zeer grote grot waar een prachtige fontein ontsprong..." . A priori koos hij een kleinere grot net daarboven, meer afgelegen en moeilijker toegankelijk, maar met een prachtig platform met een weids uitzicht. 

willem vandenameele