Geopad 062-Doorn-Kaapse Bossen

Voor degenen, die met eigen ogen een representatief beeld van de Kaapse Bossen willen krijgen, beschreven wij een van de er gemarkeerde wandelroutes. De markering van wandelroutes gebeurde in deze omgeving met afgeschuinde vierkante houten paaltjes, die bovenaan werden voorzien van metalen plaatjes. De door ons te volgen Kaapse Bossenroute is daarbij met horizontaal bevestigde, lintvormige rode banden aangeduid. We beschreven de gemarkeerde route vanuit de lommerrijke parkeerplaats bij de hoek Leersumsestraatweg – Sandenburgerlaan.

1. De wandeling begint met een gestage beklimming van de zuidelijke stuwwalflank. Daarbij stijgen we van 8 naar 53 meter boven N.A.P. Onderweg wordt rechts een open natuurterreintje met een landhuis gepasseerd. Een eindje verderop moet bij een gecompliceerde kruising schuin rechtsaf worden geslagen. Goed is te merken dat het terrein daarna nauwelijks meer stijgt: We zijn dan bovenop het oostelijk stuwwalplateau van de Kaapse Bossen terecht gekomen. Al snel zal onze aandacht nu worden getrokken door de hoge uitzichttoren die er in 2006 werd gebouwd. Vanuit het brede balkon dat er aan hangt kan bij goed zicht over het nabijgelegen rivierengebied worden uitgekeken.

Even voor de uitkijktoren passeerden we een rechte zandweg, die op veel plaatsen aan één of twee zijden door een aarden walletje wordt gemarkeerd. Wie deze weg rechts ingaat en een kleine 600 meter volgt komt terecht bij een zone waar enkele markante reeksen kommetjes zijn te vinden. Rechtsaf slaan biedt dan de mogelijkheid nader kennis te maken met dit microreliëf, dat bovenaan enkele bolle stuwwalflanken is vinden. Het meeste microreliëf vinden we links van het pad dat we intussen zijn ingeslagen. Het uitstapje naar de kommenreeksen is geen ommetje. Na de eventuele bezichtiging van het bijzondere microreliëf keren wij dus via dezelfde paden terug naar de door ons beschreven gemarkeerde route.

2. Vanuit de uitkijktoren gaat de gemarkeerde route de westelijke flank van het stuwwalplateau afdalen. Ze volgt daarbij een pad, dat links door een aarden walletje wordt gesecondeerd. Rechts biedt een zijpad intussen de mogelijkheid om de Doornse Kei te bekijken. De afdaling leidt ons naar een vijfsprong, waar schuin rechtsaf wordt geslagen.

3. Even later gaan we echter schuin naar links. Het geopad kruist dan de brede vallei die naar Doorn loopt. Aan de overzijde ervan verwelkomt ons de uitspanning van de Sint Helenaheuvel. Ze staat op een terpje, dat aan de oostrand van het grote stuwwalplateau van Hoog Moersbergen en Zonheuvel werd gebouwd.

4. Even voorbij de uitspanning slaat onze route linksaf om langs de rand van een in het bos gelegen heideterreintje de zuidelijke flank van het grote stuwwalplateau af te dalen. We bereiken dan een zone grindarme (wind)zanden uit de laatste ijstijd, die de afgelopen eeuwen onder invloed van allerlei menselijke activiteiten onderhevig was aan verstuivingen, waaraan grillig reliëf herinnert.

5. Onderaan de enclave heide moet andermaal linksaf worden geslagen. Even later duiken we rechts het bos weer in. Dit impliceert een diagonale afdaling in de vallei die wij eerder op een aanmerkelijk hoger niveau kruisten. Intussen is links en rechts van het bospad te zien dat het lager gelegen deel van de vallei net als de stuwwalflank die we zojuist afdaalden bedekt raakte met windzanden die later verstoven.

6. Onderin de vallei wordt op een niveau van ongeveer 18 meter boven N.A.P. linksaf geslagen voor de beklimming van een stuwwalterras waarvan de bovenzijde zo'n 17 meter hoger ligt. Op het terras aangekomen slaan we rechtsaf voor een afdaling naar de markante zuidzuidwestelijke stuwwalflank.

7. Halverwege de helling wordt andermaal linksaf geslagen. De gemarkeerde route gaat de stuwwalflank dan in de lengterichting volgen om ons terug te brengen naar de plek waar de wandeling begon. Intussen wordt nog tweemaal een dalletje gekruist. Even voor het tweede dalletje passeren we trouwens ook een markante komvormige terreindepressie.

Door onze wandeling leerden wij de reliëfkarakteristieken kennen van een middelhoog stuwwalgedeelte, dat reeds geruime tijd geleden onder invloed van particulier grootgrondbezit werd herbebost. Het plateauachtig karakter van het stuwwalgedeelte en de aanwezigheid van enkele vrij markante dalletjes zullen daarbij het meest zijn opgevallen. Zowel hoog opgaande houtopstanden met weinig ondergroei als oude lanen boden daarbij soms de mogelijkheid de geomorfologische gesteldheid te overzien.