Braine-le Comte – Ronquières: bos, een hellend vlak en … surrealisme

Deze dagstapper start aan het stationsplein (Place Branquart) bij het historisch en beschermde station van ‘s Gravenbrakel en wandelen voorbij de spoorwegviaduct naar een rondpunt waar we wit-rood (GR 121) oppikken. Even verder sluit die aan op de GR 12 waarmee we op de Drève du Chasseur Le Bois de Houssière inwandelen. We volgen over ong. 3,5 km wit-rood in noordoostelijke richting over een prachtige (rechte) bosweg die samenvalt met het locale Sentier de la Voie du Tram en vervolgens de Sentier de Virginal. Wanneer het bordje Sentier du Charly-des-Bois verschijnt verlaten we de GR 12 die verder noordwaarts het bos uitloopt. Wij dwarsen op een smal bospad de noordkant van het bos in zuidoostelijke richting. Wie denkt dat het horizontaal lopen is, is er aan voor de moeite. Twee moerassige beekvalleitjes stellen de kuitspieren op de proef. Uiteindelijk verlaten we dit immense bos langs de oostelijke rand en dalen met de geasfalteerde Chemin Charly des Bois af richting Rue Pied d’Eau in Ronquières, deelgemeente van Briane-le-Comte. Hier vervoegen we de oude spoorlijn Chemin de Fer N°106, een RAVeL in wording, tot aan de N533 (Rue de Chenu) waar wit-rood van de GR12 en 121 opnieuw opduiken. Wit-rood stuurt ons naar de brug over het kanaal Brussel-Charleroi - met een uitstekend zicht op een unieke, gigantische en ambitieuze verwezenlijking: Le Plan Incliné (het Hellend Vlak) van Ronquières - waar we (voorlopig) afscheid nemen van de GR 12 die de linkeroever in zuidelijke richting volgt.

We lopen nog wat verder op de GR 121 richting rechteroever van het oude kanaal Charleroi-Brussel waar …. surrealisme hoogtij viert. Nauwelijks bekomen van de verrassing keren we langs de andere oever op onze stappen terug, dwarsen opnieuw het brede kanaal, pikken de GR12 op die ons tussen tuinen naar de linkeroever van het riviertje La Senette stuurt. We kronkelen met het meanderende water tot we bij een brug de berm opklimmen en de oude Chemin de Fer N°106 opnieuw vervoegen. Over ong. 2,5 km lopen we op de spoorwegbedding kaarsrecht met nu eens rechts maar vooral links de sierlijk kronkelende La Senette als rode draad. We lopen meestal onverhard en dwarsen enkele verkeersluwe landbouwwegen en herkennen met moeite het stationnetje van Henripont. Het is er heerlijk wandelen op deze (pré)RAVeL.

Als het heuveldorpje Henripont in zicht komt stuurt wit-rood ons via een panoramaweg opnieuw het Bois de Houssière in. Op een prachtig bospad lopen we langs de andere kant het bos uit en komt er een eind aan het GR-avontuur. We kiezen voor een mooi veldpad richting Etangs Martel, een reeks middeleeuwse visvijvers, en bereiken opnieuw de spoorviaduct waar we gestart waren.