Delftse Schie

De Schie is een naam die voor vier waterlopen in de omgeving van het Nederlandse Overschie wordt gebruikt. Onderscheiden worden de Delfshavense Schie, de Delftse Schie, de Rotterdamse Schie en de Schiedamse Schie. Het bestaan van vier Schieën is het gevolg van de middeleeuwse rivaliteit tussen de steden Delft, Rotterdam en Schiedam omtrent tolrechten.

Aan het begin van onze jaartelling was de Maasdelta een gebied van veenmoerassen met daarin een wijd vertakt stelsel van getijdenkreken. In de daarop volgende eeuwen verzandden deze kreken en verlandde het gebied. Op een paleoarchologische kaart van het gebied van 800 na Chr. zien we bij Overschie de monding van de Schie in de Merwe (de oude naam voor de Maasmonding) , noordwaarts een uitloper richting Delft en ter hoogte van Zweth een oostelijke uitloper richting Schiebroek.

Bij de stichting van de stad Delft werd de van oorsprong natuurlijke waterloop, de Schie, gekanaliseerd en verder westelijk uitgegraven onder de naam “de Delf”. De eerste graafwerkzaamheden vonden misschien al plaats in de Romeinse tijd, toen bijvoorbeeld ook het nabijgelegen Kanaal van Corbulo werd gegraven. Archeologische opgravingen suggereren dat de ten noorden van Delft gelegen voortzetting van de Schie, de Vliet, gedeeltelijk met dit historische kanaal samenvalt.

Schie was niet alleen de naam van het veenriviertje, maar ook de naam van de eerste nederzetting aan de Schie, tegenwoordig Overschie. Schie zou scheiding kunnen betekenen, en zou de scheiding zijn tussen het Maasland (ten westen) en het gebied tussen Schie en Gouwe

routeburo