Hoeve Marchiennegoed

Het Marchiennegoed was een etappegoed van de abdij van Marchienne (etappegoed = rustplaats voor rondtrekkende monniken op doortocht naar hun bezittingen in de streek). Het goed ligt aan de oorsprong van het ontstaan van Reninge.Tot aan de Franse periode (1795-1815) was het een 'uithoeve', eigendom van de Noord-Franse Benedictijnenabdij van Marchiennes aan de Scarpe. De site groeide waarschijnlijk uit de tiendenschuur van bovengenoemde abdij, die reeds vanaf 1140 in de bronnen vermeld wordt
Een tiendschuur of tiendenschuur is het gebouw waarin tijdens de middeleeuwen en het Ancien Régime de belasting van de pachters en andere boeren aan een kasteelheer (of een klooster) werd opgeslagen. Vaak ging het daarbij om de pachtsom in natura, hetzij een tevoren vastgesteld aantal schoven, hetzij een vast aandeel in de oogst. Daarnaast waren veel boeren verplicht tot het betalen van tienden. Ze moesten een tiende deel van de oogst afdragen, oorspronkelijk aan kerkelijke instellingen, later aan particulieren eigenaren die kerkelijke rechten hadden opgekocht.

In veel gevallen gaat het daarbij om kloosterschuren, die oorspronkelijk door het eigen landbouwbedrijf van de kloosters en hun uithoven werd gebruikt. De Latijnse naam grangium voor kloosterboerderij is (indirect) afgeleid van het woord granarium (graanpakhuis).

De middeleeuwse schuur is vanaf de twaalfde eeuw ontstaan op kloosterboerderijen, kroondomeinen en adellijke landgoederen. Voorlopers waren de middeleeuwse ontvangstzaal, het prehistorische woonstalhuis en het Romeinse graanpakhuis.

Uit de folder : Deze historische hoeve ligt aan de basis van het ontstaan van Reninge. toen de heilige Rictrudis in het klooster van Marchienne intrad, kwam het goed in kerkelijk bezit. Tijdens de Franse revolutie werden de gebouwen verkocht.

Rictrudis, zie :http://www.heiligen.net/heiligen/05/12/05-12-0688-rictrudis.php

RicoM