Grenspalen-route

Van de grote Luxemburgse verkeersweg tot de kleine bosweg

De grote middeleeuwse wegverbinding van Luxemburg over Stavelot naar Luik ("De grote weg van Luxemburg") liep nog in de 19e eeuw vanuit Schmiede via Commanster, Mauvaises Pierres en Poteau en verder naar Stavelot en Luik. Deze weg was ten tijde van het Ancien régime en de Franse periode (1795-1815) een heel belangrijke verbinding. Hij gold als de snelste verbinding tussen Luxemburg en Luik. Hij was slechts een ongeplaveide, ongeveer 8 tot 12 meter brede weg door een heideveld, die naargelang van het weer veranderde. Daarom werd hij door de voerlieden breder gemaakt wanneer hij door te diepe sporen niet berijdbaar was.

Ondergang van de verkeersweg
Vanaf het midden van de 19e eeuw werd het pad minder belangrijk. De bouw van "snelwegen" vanaf 1840 die door de vallei liepen, verlegde het verkeer. Deze wegen werden onderhouden - in tegenstelling tot de "grote weg", die met zijn diepe sporen bij slecht weer nauwelijks begaanbaar was.

Waar rusten?
Langs deze belangrijke verkeersweg ontstonden rustplaatsen (Mauvaises Pierres, Mon Legros, Mon Mâfa), waar mens en dier verademing van de inspanningen van de reis konden bekomen en de trekdieren konden worden gewisselt. Naast enkele hellingen - vooral vanuit Poteau naar beide kanten - kwam het erop aan om zich met lastige en wel vaak zwaar beladen vrachtkarren een weg door een moerassig terrein te banen. Vervoerd werd vooral eikenschors naar de leerlooierijen van Stavelot en Malmedy. Dit leer en andere goederen voor dagelijks gebruik werden naar de grotere steden getransporteerd. Ook rijtuigen reden over deze weg.

Bron: infobord langs de weg

Eddy&Rita