Carinhall

Carinhall was de naam van de verblijfplaats en het gebouwencomplex in Zweedse stijl van het voormalige nazikopstuk Hermann Göring. Het bevond zich op de Schorfheide nabij Groß Dölln tussen de Großdöllner See en de Wuckersee in het noorden van het huidige Brandenburg. Nu resten van het gebouwengeheel slechts enkele wachthuisjes.

Göring was Reichsjägermeister en waande zich in die positie van heer van de Schorfheide. In 1933 liet hij, direct na de machtsovername door de Nazi's in Schorfheide aan de oever van de Döllnsee een jachtslot bouwen in de stijl van een Zweeds landhuis. Hij gaf het de naam Carinhall. De naam is een eerbetoon aan de in 1931 gestorven Zweedse Carin von Kantzow, geboren Fock, met wie Göring sinds 1923 getrouwd was. Werner March, die ook de ontwerper was van het Olympiastadion Berlin startte in 1933 met de bouw van Carinhall. Later nam Friedrich Hetzelt de taak van hem over. Het uitgebreide complex omvatte een bowlingzaal, een bioscoop, een zwembad en een grote modelspoorbaan, Görings hobby. Carinhal werd Görings officiële residentie, de onderhoudskosten vielen ten laste van het Duitse Rijk. Op het terrein bevond er zich ook een mausoleum van Carin Göring, waar haar stoffelijke resten in 1934 werden herbegraven.
Göring ontving in zijn nieuwe residentie buitenlandse gasten, waarmee hij op de heide ging jagen.
In Carinhall stond het bronzen standbeeld Kronenhirsch door Darsow gemaakt voor de internationale jachttentoonstelling van 1937 te Berlijn dat het hert voorstelt dat Göring op 9 februari 1936 op de Rominter Heide schoot. Na de tentoonstelling werd het in de Carinhallhof geplaatst. In 1950 verhuisde het naar het park van het slot Sanssouci in Potsdam. Het standbeeld verhuisde in 1969 naar het Tierpark Berlin-Friedrichsfelde. Een kopie staat sinds 1939 in het park van Jagdschloss Grillenburg in het Tharandter Wald.
Bij een bezoek aan Carins graf te Zweden stak Göring een redevoering af en liet hij een kroon van rode rozen achter. Zweden verwijderden de kroon en lieten een protestnota achter tegen de politisering van een Zweedse vrouw voor propagandadoeleinden. Göring liet dit voorval in de gelijkgeschakelde pers voorstellen als grafschennis. Hij liet de stoffelijke resten van Carin Göring van Zweden naar Carinhall overbrengen en herbegraven. Op 10 april 1935 ging te Carinhall het bruiloftsfeest door van Göring met zijn tweede vrouw Emmy Sonnemann.

Wikipedia