Durbe, Letland

De Durbe-rivier stroomt uit het Durbe-meer en na 48 km stroom komt hij samen met de Tebra en vormt de Saka-rivier, die in de zee bij Pavilosta stroomt. De Durbe is een typische rivier van contrasten. Fabulously mooie plekken afgewisseld met vrij gebruikelijke, soms zelfs monotone landschappen, mooie en lange stroomversnellingen die ineens bijna stilstaand water worden. Traditioneel wordt het peddelen op de Durbe-rivier begonnen in Cīrava, maar de reis kan worden verlengd vanaf de Akmene (Salmāji) brug, 6 km stroomopwaarts van Cīrava. Onmiddellijk na het instappen in kano's in Cīrava bij de brug grijpt de Durbe-rivier de kano's vast in zijn stroom en brengt ze naar de stenen pilaren van de oude brug. Op deze plek moet je proberen aan de rechterkant van de stroom te blijven. Als je langs de oude brug passeert en droog blijft, is er geen reden om je zorgen te maken over verder peddelen in termen van omslaan. De volgende 2 km van de rechteroever van de rivier zijn bezet door vee. Vriendelijk uitziende koeien kijken naar de kanovaarders vanuit de onderzijde van afgeschraapte struiken terwijl ze langzaam gras verteren. Na de weilanden begint de rivier kronkelig langs de struiken te stromen. Rond de 7 m hoge kustkliffen komen in zicht. Hier en daar groeien er hardnekkig een aantal grote eiken aan de oevers. Je moet zeker stoppen bij de gewapend betonnen brug (3,6 km stroomafwaarts van Cīrava) en erop klimmen. Het is een van de weinige gewapend betonnen bruggen die nergens naartoe leiden. De weg heeft geen toegang tot deze brug en de gevoelens zijn surreëel als je daar staat. Verder kronkelt de rivier langs huizen die vrij ver weg staan, totdat de peddelaars zich in het bos bevinden. Sparren, dennen, eiken, esdoorns en essen, lage uitlopers en stroomversnellingen. Dit is het mooiste stuk van de Durbe-rivier dat je ogen 6 km lang blij maakt. Na het bosgedeelte kronkelt de rivier bocht na bocht over de weilanden. Echter, hier is de Upsēde-brug in het midden van de weilanden. De eerste en mooiste 13,7 km langs de Durbe-rivier zijn nu achter de rug. De volgende 7,3 km naar de Mežaine-brug zijn de eindeloze bochten, kustweiden en vrij eentonige landschappen. Deze sectie is echter een paradijs voor vissers. Hier heeft de Durbe-rivier een soepele en goede verval, stroom en bochten vormen putten, en vangsten van blieken en baars zijn hier gegarandeerd. Na de Mežaine-brug begint weer een veel mooier en interessanter stuk - de rivier stroomt door het bos en ergens aan de oevers zijn de eikenbossen te zien. Er zijn hoge steile hellingen, maar 4 km stroomafwaarts van de Mežaine-brug zijn de Sēku-eiken duidelijk zichtbaar aan de linkerzijde van de rivier. In de volgende 6 km wordt de rivier steeds langzamer, stromend door een dik bos van verschillende bomen. Achter de gewapend betonnen brug bij het huis "Unguri" wordt de stroom weer sneller, maar het is niet voor lang, want hier heeft de Durbe-rivier zijn loop al voltooid en bij de Sakaslejas-kerk komt het samen met de Tebra-rivier. Precies de samenvloeiing van de rivieren is een goede plek om de reis te beëindigen, maar de meest krachtige peddelaar kan doorgaan met roeien langs de Saka-rivier naar de zee. In de Saka-rivier verandert het landschap. Je kunt voelen dat de zee dichtbij is. Oude paal steigers, distilleerderij schoorstenen, netten en motorboten. Voormalige spoorbrug, elegante palazzostappen die bijna naar het water leiden in het Upesmuiža-park en dan ben je al in Pāvilosta. Peddelen langs de kleine vissersboten en een jachthaven moet voor de rest van de reis gedaan worden, en de molenuitgangen en de zee zijn daar al. De reis langs de Durbe is voorbij.